CHAPTER 57
HINDI makatulog si Kharim nang gabing 'yun, may malalim na gumugulo sa kanyang isip. Tanging ingay ng mga kuliglig sa labas ang naririnig niya sa labis na katahimkan. Ilang saglit pa ay kumatok ang kanyang ina at pumasok. Umayos siya sa pagkakaupo at humarap sa kanyang nanay Azita. Bahagya itong ngumti sa kanya pero napawi din agad. "Anak. Galit ka ba sa nanay dahil sa ginawa ko?" Malamlam ang boses ng matanda. "Hindi naman po. Hindi ko lang po maintindihan kung bakit niyo ako pinapalayo sa kanila. Mabait naman po sila 'nay." "Oo alam ko. Kaya nga nagpapasalamat din ako sa kanya sa mga binigay niya. Pero sadyang may mga pagkakataon na minsan may mga tao kang kailangan iwasan." "Bakit po? Kilala nyo po si Ma'am Cat? Ayoko pong magtanung pero naguguluhan lang ako." "Pagdating ng araw,
- Writer
