Kailanman ay hindi ko na makikita nang aktwal ang kaniyang perpektong ngiti. Iyong buhay na buhay at nakagagaan ng pakiramdam. I will never have the chance to hear her bedroom voice. Ang mga halakhak at hagikhik niya na ang sarap pakinggan. Ang mga bulgar niyang salita. Her witty remarks. Everything about her.
Because I lost her. I lost my greatest possession.
"Naaalala ko rin no'ng..." napatakip sa bibig niya si Santa at pinigil ang luha. She tried to smile as she wipe away her tears. "..sumakay kami sa jeep tapos nahipuan ako. Takot na takot ako at tahimik lang sa gano'n, kahit ilang beses ko ng naranasan. Pero nang nakita niya iyon, hindi siya nag-alinlangan na murahin at pagsalitaan ang lalake na 'yon. Kahit umaandar ang jeep ay sinugod niya talaga at sinaktan. Ganoon siya, palaban b
