Natigilan ako sa pag-akyat sa hagdan nang makita ko si Lucieta na tulala sa tanawin mula sa teresa. I swallowed the lump on my throat. Kita ko na ang hirap sa kaniya pero lumalaban siya para sa amin.
Dahan-dahan akong naglakad dala ang pagkain niya. Inilapag ko iyon sa mesa roon at lumuhod sa kaniyang harap. Tulala lang siya at hindi kumukurap. Nakaramdam ako ng takot.
Lumapit ako sa kaniya at dinikit ang ulo sa kaniyang dibdib. I sighed in relief when I heard her faint heartbeat. Pag-angat ko ng tingin ay nagkatitigan kami. Siya pa rin ang pinakamaganda sa lahat. Even without her hair, she looks perfect as ever. With her tantalizing eyes and most beautiful smile. Halata man ang pagod sa kaniya ay naroon pa rin ang kislap sa kaniyang mga mata.
"Kain ka na," saad ko.
She nodded a bit. S
