(Cleo’s POV)
Jetlag is real. Nakakapagod parin talaga ang byahe kahit worth it. Niyaya ko na lang kasi si storm na umuwi ng baguio nung byernes ng gabi kaysa kung saan saan kami pumunta. We travel by air gamit ang helicopter nila at nagpasundo naman kami kagabi kaya medyo mabilis lang kaming nakapunta at nakauwi.
First time niyang magpunta doon at gaya ng iba manghang mangha din siya, hindi ko na siya iginala sa malayo dahil kukulangin ang oras namin pero dinala ko siya sa gulayan.
Ngayon uuwi naman ako sa bahay ni Phoenix, nandon kasi ang iba kong papers sa school, maghapon pa naman kaming busy sa school works. Nandon din kasi ang uniform ko.
“Cleo?” pagtawag ng kung sino sa akin.
Napalingon naman ako sa sala ng marinig kong naroon ang tumawag sa akin, s**t. N
