Chapter 11

1000 Words

Pinunasan ng dalaga ang luha niya at bumalik sa nipa hut. Nakita niya roon si Santi na tila hinihintay ang pagdating niya. "Foods ready," saad ng binata. Ngumiti siya at nagsimula na silang kumain. Nakatingin lamang ang binata sa kaniya. Her eyes were a little bit swollen. "You okay?" tanong ng binata sa kaniya. "H-huh?" ani niya. "Ah, nakita mo ba kami kanina? Wala iyon sanay na ako roon pasensiya ka na rin. Kain ka lang diyan, masarap ang native na tinolang manok at pininyahan," saad ng dalaga. Tumango naman agad ang binata. Matapos nilang kumain ay napagpasiyahan nilang umuwi na dahil hapon na rin. Napagkasunduan nilang babalik ang binata sa susunod na araw para maibigay ang schedules of delivery. MATAMLAY na napaupo ang dalaga sa rattan chair nila sa labas nang sugurin siya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD