Undercover Cinderella

CHAPTER 9

Kumuha ako ng malinis na bimpo at first aid kit ko at nilapag 'yon sa harapan niya. Nakangiwi pa ang mukha niya nang maabutan ko siyang nililinisan ang sugat sa paa niya gamit ang maliit kong palanggana.

"'Buti di kita tinapunan sa mukha mo. Baka dead on arrival ka na n'yan," biro ko na may halong banta dahil sa susunod na susundan niya ulit ako, hindi lang ganyan ang aabutin niya sa 'kin.

"f**k you."

Tumawa ako. This man has a patience point, huh. Masyadong mainitin ang ulo at halos patayin na ako dito kung titigan niya 'ko.

"What brought you here?" tanong ko. Iniwan ko muna siya sa sala at pumunta sa kuwarto ko. Hindi ko pa naayos yung mga gamit kaya yung mga bagahe ko ay nasa ibabaw lang ng kama at nakabukas. Sa labas naman, hindi ko pa masyadong naayos yung mga gamit. Thankfully fully furnished itong narentahan ko.

Lumabas ako ulit matapos kumuha ng panlalakeng shorts na nakuha ko. Tinapon ko 'yon sa kaniya at natiming iyon sa kaniyang ulo. Sinamaan niya ulit ako ng tingin for the tenth time around.

Seriously, this dude needs an ice cold coffee.

"Sagot," bagot kong wika.

Rinig ko ang daing niya nang igalaw niya ang kaniyang paa at ibaba 'yon sa sahig. Hindi man niya lang ginamit yung hinanda kong first aid kit ko sa kaniya.

May kinuha siya mula sa kaniyang bulsa at inilabas mula do'n ang pamilyar na handgun na nawala ko noong nasa field mission ako. Noong pumasok ako sa company building ni Gambino.

Nilapag niya 'yon sa tapat niya which is yung coffee table na gawa sa kawayan.

"I came to give you this, you stupid clumsy agent." Giit niya.

Nagtagpo ang kilay ko dahil sa sinabi niya. Lumapit ako at akmang kukunin ang baril ko sa lamesa nang bigla niya ulit itong bawiin, kinasa at tinapat sa mukha ko. f**k.

"The next time you hit me with something, papuputukin ko 'yang bungo mo."

I don't know if he's a police office, or an FBI, or an agent or assassin. But one thing I know--he sucks at threatening game.

I kept my eye on the muzzle. I quickly held its barrel upward with my right hand, I hear him groan dahil siguro ay nasaktan sa pag-angat pati ang kamay niya. I flatten my left hand and hit his already-bended hands. Malakas siyang napahiyaw kaya hindi ko na siya pinatulan pa and decock the handgun.

"What are you?" I meant by what, I mean what is he think he is to point a gun like that and never grips on it tighter?

Looks like he's giving up, I see him playing his tongue inside his mouth and finally speaks up.

"Danilo Salazar. An undercover police officer, was a former agent in ACEA under Agent Capricorn or you know as Erik," wika niya.

"Former agent yet calls me clumsy, even though you are clumsier than me."

Tumawa siya sa naging response ko.

"That night noong pumasok tayong dalawa sa Gambino Group of Company, I was there because Erik told me to guard you. Nalaman kong humahabol kayo kay Liam Gambino kaya nagimbestiga ako. Found out that ACEA has been right all the time."

"Anong ibig mong sabihin?"

Bumuntong hininga siya sabay tinungo ang ulo sa ibaba. "Muntik nang ma-ban ang ACEA dahil sa mga sinasagawa nito. The government and the press despises them, lalo na nang malamang pinagbintangan ang isa sa may pinakamalaking contribution sa mga donation, si Liam. Umalis ako dahil ayaw kong masangkot sa gulo. Pero nang magimbestiga ako, doon ko nalaman ang lahat."

"That's why I offered Erik some plans. Hindi lang ikaw yung nasa field kundi marami pang iba."

"You offered Erik... kahit alam mong ikakapahamak mo 'yon sa trabaho mo? You know, police are under the government."

"Yep and yep."

Kumunot ang noo ko. "So it's like... a big project?"

"No," tugon niya. Bigla siyang ngumisi at tumayo kahit na nahihirapan pa siya dahil sa paa niya. "It's a big mission, partner."

*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧*:･ﾟ✧ ♕ *:･ﾟ✧*:･ﾟ✧

"Kaya ko namang mag-isa sa trabaho ko, Erik!"

[No, you can't.]

"Please, hindi naman ako bata para kailangan ng partner. Besides, outsider siya!"

[Sugo 'yan ni Miss Kelly, Ella. Kaya hindi ko pwedeng pakinggan 'yang rants mo.]

Out of frustration, naitapon ko ang cellphone ko sa dingding at nabiak ito. Napahilamos na lamang ako at sumalpak sa kama para pakalmahin ang sarili ko.

Potek, wala pang sweldo. Tapos sira na yung 2-years kong cellphone. Kainis!

Umupo ako sa kama at inabot yung sirang phone. Sobrang sira na ng screen nito at nang subukan kong buksan 'yon ay bigla na lamang itong nag-ring.

I try reading the caller's name through the black and cracks.

John Gotti calling...

Nataranta ako saglit. Hindi ko inexpect na tatawag siya ngayong gabi kasi akala ko bukas pa ng hapon siya tatawag.

Sinubukan kong buksan ang finger print lock nito at hindi ako nabigo. Though kahit na malabong mai-swipe ko yung answer button, tagumpay ko itong nasagot.

"Hi!"

[Good evening, Ella.]

Oh, what a deep sleepy voice he have there.

"Hi, good evening. Napatawag ka?"

[Sorry...] Rinig kong umusog siya nang konti. He must have been lying on his bed already. [Nagising ba kita? Nakaistorbo ba ako? Were you doing some personal matters that I disturbed?]

"No no no no!" I immediately answered. "Hindi ka nakaistorbo. Hindi nga ako makatulog, e. Buti nga napatawag ka."

I hear him chuckle on the other line.

[Oh, okay. I can't sleep either.]

Oh my God. What is this late night call?

[So, tinawagan kita and hoping na you felt the same way. I mean, not the feeling of not able to sleep...]

Ako naman ngayon ang natawa.

"Hindi ka pa inaantok sa boses mong 'yan, ha?"

[Pft, well, technically, nagising ako at hindi makatulog ulit.]

Humiga ulit ako sa kama at namalayan ko nalang na nakatulog kami pareho while on call.