"Do you think people in your world have forgotten me?" maang na pagtatanong ni Brayden nang pareho kaming bumagsak dahil sa pagod.
Hindi ko alam kung pang-ilan na namin ito sa unang gabi ko rito. Hingal na hingal pa ako at damang-dama ko pa rin ang malakas na pagtibok ng puso ko. Pati ang pawis sa katawan ko ay ramdam ko pa rin ngunit hindi iyon naging problema kay Brayden para yakapin niya ako.
Pinailalim nito ang isa niyang braso sa batok ko para maging unan ko. Ang isa naman ay naroon sa ibabaw ng tiyan ko, hawak niya ang maliit kong baywang. Samantalang ang mukha naman niya ay nasa gawing ulunan ko, paulit-ulit na humahalik doon.
"Does it matter?" balik pagtatanong ko.
Kahit pagod na pagod ay hindi ko magawang maipikit ang mga mata ko. Hindi ko kayang tulugan si Brayden dahil hangg
