HIGOP [Poor Handsome Men 12]

AMAYA

“Oh, anong nangyari sa mukha mo, Kidlat?” nag-aalalang tanong ni Amaya habang sinisipat ang aking pasa sa mukha at sugat sa labi. “Sinaktan ka na naman ba ng iyong ama?” dagdag pa nito kaya napaiwas ako ng tingin sa kan’ya.

“W-Wala ito, Amaya. Hindi ka na nasanay sa akin,” sagot ko habang nag-aayos ng pinagkainan ko. Saktong kakatapos ko lang kumain ay dumating si Amaya sa bahay. Inaya ko itong kumain ngunit sabi niya ay kumain na siya. Nakita ko ang awa sa mga mata nito kaya tumawa ako ng mahina.

“Ano ka ba, ayos lang ako! Ako ito si Kidlat, matapang at malakas. Hindi naapektuhan kahit api-apihin man.”

Umiling lamang si Amaya at may inaabot sa akin. Isa itong magarang papel kaya agad ko itong binuksan. Isa itong invitation letter sa party ni Bryan.

“Sama ka ha? Magtatampo ako sa’yo kapag hindi ka sumama,” naka-pout pa na sabi ni Amaya sa akin. Bigla akong namula dahil pansin kong sobrang cute nito kapag nakanguso. Sobrang ganda pa nito sa bestidang puti na suot-suot nito ngayon. Biglang tumibok ng mabilis ang aking puso.

“H-Hindi ako bagay sa mga party-ing ito. Isa pa wala akong susuotin baka magalit lamang ang mga kaibigan mo sa akin,” wika ko ngunit sumimangot lang si Amaya.

“At bakit naman sila magagalit? Sasama ka. Nanghiram na ako ng masusuot mong damit kay Kuya Damian.” Inilahad nito sa akin ang puting paper bag, napansin ko lamang ito nang inilihad niya ito sa harapan ko.

“Hindi ka na dapat nag-abala pa—” Naputol ang aking sasabihin nang hinampas niya ako sa braso ngunit mahina lamang.

“Ah, basta! Sumama ka, mas maigi ng sumama ka para naman hindi ako ma-boring sa party-ng iyon. Sige na, please, Kidlaaaat!!” pagmamakaawa ni Amaya sa akin. Hinawakan pa ako nito sa braso at pinisil-pisil iyon. Napalunok ako ng laway. Nararamdaman ko kasi ang malulusog nitong dibdib nang yumakap ito sa aking braso.

Mabilis kong binawi ang aking braso sa yakap nito dahil sobrang naiilang ako. Kahit na mayroon akong nararamdaman sa babae ay hindi ko naman ito pinagsasamantalahan. May respeto ako kay Amaya.

“Kidlat??”

“Hoy, Kidlat!!” Napatalon ako sa gulat nang marinig ko ang sigaw ni Amaya. Napanganga ako nang makitang nasa dibdib na pala ni Amaya ang aking mga kamay at pinisil-pisil iyon.

“S-Sorry!!” sambit ko sabay alis ng kamay sa dibdib ni Amaya. Uminit ang aking pisngi dahil sa nangyari. Pinalo ko ang aking kanang kamay dahil sa sobrang hiya.

“Sorry, Amaya hindi ko sinasadya. Hindi ko alam kung bakit napunta ang aking kamay sa dibdib mo. Tangina, hindi ko talaga sinasadya!” Sobrang nahihiya talaga ako sa dalaga ngunit tumawa lamang ito sa akin.

“Ano ka ba naman, Kidlat! Okay lang naman iyon sa akin, isa pa palagi mo namang minamasahe ‘tong buong katawan ko. Mas malala pa nga ang ginagawa natin noong bata pa tayo,” higikhik na sabi sa akin ni Amaya kaya napangiwi ako. Noon iyon, mga bata kami’t iba na ngayon. “Sabay pa nga tayong maligo na nakahubo’t-hubad eh, naalala mo?”

Minsan talaga iniisip ko, napakamanhid ni Amaya, hindi kasi naiilang kapag iyan ang pinaguusapan namin. Ako lang ata ang nakakaramdam noon.

“Pero Amaya bata pa tayo noon. Basta h-hindi ko sinasadya iyon, nirerespeto kita. Hindi ko lang maintindihan kung bakit nagawa iyon ng kamay ko, para itong may sariling buhay—”

Naputol ang aking sasabihin nang maramdamang pinisil din ni Amaya ang aking alaga, bigla tuloy tumayo iyon. s**t!

“Ay, sorry! Oh, quits na tayo, Kidlat! Basta ah, sumama ka sa akin mamaya!” Rinig ko ang malakas na tawa ni Amaya habang naglalakad paalis sa aming bahay. Nanigas ang aking katawan at hindi makapaniwala sa ginawa ng aking kababata. Napalunok ako ng mariin, ramdam ko ang init na nanalaytay sa aking katawan. Bigla akong namawis dahil sa ginawa ng babae. Mabilis akong pumunta sa banyo saka inilabas doon ang gusto kong ilabas.

Tangina, Amaya…

Anong ginawa mo sa akin?

Napapikit ako nang mahawakan ko ang aking naghuhumirintinding alaga.

“Ughhh!” ungol ko habang itinataas-baba ang aking naninigas na alaga. Ini-imagine kong si Amaya iyong gumagawa sa akin noon. Iyong mainit niyang mga kamay na humahaplos sa galit na galit kong alaga.

“Tangina!” bulong ko habang binibilisan ang pagbate. Sarap na sarap ako habang pinagnanasaan ang aking kababata. Ganito ako gabi-gabi, halos pagbabate lang ang aking ginagawa dahil doon lang naman ang magagawa ko.

“Ugh, f**k, Amaya ang sarap mo!” bulong ko at mabilis na nilabasan. Nang matapos ako ay agad akong naligo, sobrang lagkit ko na kasi’t sobrang namamawis. Bubuksan ko na sana ang gripo nang makita ko ang invitation letter na nasa sahig. Puno iyon ng aking t***d kaya napailing ako.

Bigla ko tuloy naalala iyong sinabi sa akin ni Amaya. Pupunta ba ako? Tiyak na magagalit si Amaya kapag hindi ako sasama sa kan’ya. Napahinga ako ng malalim saka binuksan ang gripo, tumulo ang tubig sa balde’t napatitig ako roon.

Siguro’y sasama na lamang ako. Gaya ng tubig na ito, sasabayan ko na lamang siguro ang mga tao sa party-ng iyon. Go with the flow kumbaga.

“Bahala na…” bulong ko at agad na naligo.

***

“Wow! Saan ka pupunta, Kuya Kidlat? Ang gwapo mo naman!” masiglang tanong sa akin ng aking kapatid na si Neneng. Kakauwi lamang nito galing sa pamamasyal kasama ang aking ama’t si Amaya. Hindi ko alam kung nasaan ang aking ina, hula ko nasa sugalan na naman iyon o nasa mga kaibigan umiinom at nakikipag-marites. Sumilip ako sa labas ngunit wala roon ang aming ama. Napahinga ako ng maluwag, sigurado akong magtatanong iyon sa akin kung saan ako pupunta.

“Wala si Tatay, naroon sa mga kumpare niya. Nag-iwan lamang ito sa amin ng pamasahe ni Neneng matapos kaming pakainin sa Mcdunaldu.”

Napalingon siya kay Mikay na ngayon ay nakabusangot. Mukhang inis ito, siguro dahil hindi sumama ang Itay sa kanila.

“May pupuntahan ako, bantayan mo muna si Neneng at baka gabihin na akong umuwi,” saad ko sa kan’ya.

“Bakit hindi mo na lamang dalhin iyang si Neneng? May assignment pa ako, Kuya. Hindi ako makakapag-focus niyan!” reklamo sa akin ni Mikay kaya napabusangot na rin ako.

“Wala kang assignment, alam kong makikipag-video call ka lamang sa jowa mong marumbado. Iiwan ko si Neneng sa’yo, tapos ang usapan natin!”

Wala namang nagawa si Mikay kung ‘di ang magdabog at sinarhan ang pintuan ng kan’yang kwarto. Kahit kailan talaga ay walang respeto sa akin ang kapatid ko.

“Kuya, okay lang po ako. Kaya ko naman pong mag-isa lang. Saka malaki na ako, Mag-grade 3 na nga po ako sa susunod na taon eh!” pagmamalaki ni Neneng sa akin. Ginulo ko naman ang buhok ng aking bunsong kapatid, tumawa ako ng mahina nang makitang nakanguso ito. Ayaw na ayaw kasi niyang ginugulo ko ang buhok niya.

“KUYA KIDLAAT!!” sigaw nito at mabilis na kumuha ng suklay para suklayan ang nagulo niyang buhok.

“Sabi sa akin ni Mauro, crush mo raw siya. Kaya siguro palagi kitang nakikitang nasa salamin at nagsusuklay,” tukso ko kay Neneng. Kita kong namula ang pisngi ni Neneng, hindi sa kilig ngunit sa sobrang inis.

“Kuya, hindi ko crush si Maurong uhugin!” sigaw ni Neneng kaya napatawa ako ng malakas. Si Mauro ang batang kapitbahay namin na anak ni Aling Maricel. Uhugin ito’t napakarumi palagi ng katawan. Nandidiri palagi ang aking bunsong kapatid dahil humihiga ito sa putik at hindi pinupunasan ang sipon niyang tumutulo.

Kahit kasi na mahirap lamang sila, malinis pa rin sila sa katawan. Iyon ang isa sa tinuturo niya sa kanyang mga kapatid. Mas maigi na kasing malinis para iwas sa malubhang sakit.

“Si Ate Amaya iyon ‘di ba, Kuya? Wow! Ang ganda ni Ate Amaya!” Narinig ko ang tili ni Neneng at tumakbo para salubungin ang kan’yang Ate Amaya. Nang mapatingin ako ay agad akong nanigas sa aking kinatatayuan. Hindi ko alam kung ano nga ba ang aking gagawin, hindi ako makapaglakad dahil para akong naestatuwa.

Sobrang ganda ni Amaya ngayon, kahit na simple lamang ang dress niya ay umaapaw pa rin ang ganda. May kunting make up din ang kan’yang mukha ngunit sobrang bagay sa kan’ya. Kinuyom ko ang aking kamao, mukhang ayaw ko ng padaluhin si Amaya sa party dahil alam kong siya ang center attraction na naman doon. Marami na naman akong kaagaw sa kanya sigurado. Kung pwede lang na sabihin sa kan’ya na huwag ng mag-attend sa party ay ginawa ko na subalit wala akong karapatan para sabihin iyon sa kan’ya. Wala namang kami at hindi ko naman siya kasintahan.

“Uyyy! Si Kuya, nag-blu-blush~~ Crush mo si Ate Amaya ‘no?? Ikaw pala ang may crush eh, yiii! Kuya~~” tukso sa akin ni Neneng kaya agad ko siyang nilapitan saka tinakpan ang bibig. Ngumti lamang ako dalaga, sobrang naiilang pa rin ako dahil sa ginawa niya kanina ngunit parang wala namang nangyari para kay Amaya. Masaya ako nitong tinitigan saka niyakap ako sa braso.

“Napaka pogi mo talaga, Kidlat! ‘Yan ang kababata ko!” sabi niya sa akin.

Hinila naman agad niya ako kaya naalis ang kamay ko sa bibig ni Neneng.

“Crush na crush talaga ako ng Kuya mo, Neneng ano??” tanong ni Amaya kaya napangiwi ako.

“Oo naman, Ate Amaya gusto ka na ngang asawahin ng Kuya ko eh, palagi kong naririnig sa tuwing natutulog siya, binibigkas niya palagi ang iyong pangalan—”

“Neneng!” tawag ko sa aking kapatid dahil masyado na itong madaldal. Marami na siyang nalalaman kaya maiging patahimikin ko na ito. “Ito, singkwenta. Bumili ka ng laruang yoyo sa labas, ‘di ba gusto mong bilhin iyon? Bumalik ka agad ah…”

Agad namang lumiwanag ang mukha ng bata saka napatango. Agad na kinuha nito ang perang iniabot ko saka lumabas ng aming bahay. Nasa tabi lang naman ng aming bahay ang tindahan kaya hindi ako nakaramdam ng takot na baka mawala ang aking kapatid. Kami-kami lang naman kasi ang narito sa squatter area. Halos lahat ng tao ay kilala ko na.

“Ikaw ah, palagi mo pala akong napapaniginipan…”

Napalunok ako ng laway dahil tinutukso pa rin ako ni Amaya. Sumeryoso ako ng tingin sa kan’ya.

“Alam mo ang nararamdaman ko sa’yo, Amaya at seryoso ako sa’yo. Hindi ako nagbibiro, kapag sinabi kong gusto kita, gustong-gusto talaga kita at totoo iyon kaya huwag mo sanang tuksuhin ako’ na para bang wala kang nalalaman sa nararamdaman ko,” sabi ko sa kan’ya kaya napaubo ang dalaga.

“Alam mong wala kang pag-asa sa akin, Kidlat. Kaya nga ginagawa ko na lamang biro iyong nararam—” Agad kong pinutol ang sasabihin niya.

“Hindi mo na kailangang sabihin sa akin, alam ko na pero matigas pa rin ang ulo ko. Alam kong may pag-asa ako kaya umaasa ako.”

Napahinga ako ng malalim saka napaiwas ng tingin.

“Mas mabuti na lamang umalis na tayo rito. Ayaw ko na ring pag-usapan iyon. Pero Kidlat tandaan mo, wala kang pag-asa sa akin dahil alam mong ayaw sa’yo ng pamilya ko’t alam mo rin kung ano ang gusto ko,” sagot niya.

“Ano… Hindi sino, at alam ko kung sino ang gusto mo. Ako iyon, Amaya, SUBALIT wala lang akong sapat na yaman para magustuhan mo…”