When She Touched Me (SPG-R18+)

Chapter 12: Stop

Dalton

Tahimik lang kami sa biyahe pabalik ng unit ko, kahit nang makapasok kami at dalhin ko siya sa kuwarto ko para makapagligo at makapagpalit. All she does is to nod and follow what I will say. Hirap pa nga siya kung tumingin sa akin. Palaging pa-iwas ng tingin.

She frustrates me so much that I can’t think straight. Matinding pagipigil ang ginagawa ko para kumalma man lang. Tinitimbang ko ang aking tono. I almost forgot that she got raped. Nadala kasi ako ng galit at pag-aalala ko. I admit, I got worried. Siguro kung iba ang nasa katayuan ay ganoon din ang mararamdaman.

Dinala na ng mga pulis ang mga hayop na nagtangka kay Rita, hindi ko na pinayagan na tanungin pa nang sobra-sobra ang kasama ko dahil nanginginig ang katawan niya. I know, she’s traumatized by it. I am just so thankful that I saved her.

Bumaba ako, hindi na isinara pa ang pintuan ng kuwarto para makapaghanda ng soup para makatulong sa nanginginig niyang katawan.

Malalim ang aking iniisip habang hinihintay na maluto ang pagkain. I want to talk this incident with her but I am contemplating myself if she is ready to tell me what happened or I would just let this slip away.

Kumuha ako ng tubig sa ref at uminom. Hindi ko na rin ibinalik ang pitchel sa ref at inilagay na sa mesa. Mula sa pagkakatayo ay naupo muna ako at pa-minsang sinisilip ang kuwarto. Tiim-bagang ako habang nagmumuni-muni.

What should I do with this girl? Of course, I am not the guy type who would force myself to someone who already told me to stay away. But there is something inside me that’s making me so frustrated. I suddenly want to f*****g protect her. Just by the idea of those ugly pigs trying to harass her, touching her, kissing her made me so dámn mad.

I checked the soup and it is ready to serve. Inilagay ko sa isang bowl at naglagay ng dalawang mas maliit na bowl para sa aming dalawa. I never eat after my dinner but I want to eat with her. She is still my visitor, I need to atleast take care of her lalo na ngayon at may nangyaring hindi maganda.

Ilang minuto na ang lumipas pero hindi pa rin siya lumalabas. Nauubos man ang pasensya ay pinili ko na lang bumuntong hininga at sunduin siya sa kuwarto.

May maliit na siwang ang pintuan dahil sa hindi ko ito isinara kanina. Marahan koi tong binuksan at napatiim bagang na naman ako nang makita ang kalagayan niya sa kama ko.

Fúck! I tried to control myself and tried to avoid my gaze with her. Gusto kong magwala habang nakikita siya.

Nakaupo siya sa kama, yakap-yakap ang kaniyang mga binti habang umiiyak nang tahimik. Tangína! This is the last thing that I want to see.

Gusto kong balikan ang mga hayop na iyon at patayin. Tangína nila!

Rita may be a bítchy type of girl but she is still a girl. She is still a person. She needs to be respected.

I may be a horny man but I know my place. I know my limits.

I stepped backwards. Tumalikod muna ako sa pintuan at saka ikinalma ang sarili.

“Rita…” tawag ko at saka kumatok sa pintuan. Mahigpit ang hawak ko sa doorknob, praying that I won’t see her in that kind of state. “The soup is ready. Punta ka na lang sa kusina.” I released the door knob and walk back to the kitchen.

Matindi ang pagpipigil ko na ihagis kung anuman ang aking makita. Kumuha na lang ng beer sa ref at saka uminom. f**k! Hindi na lang sana ako sumilip.

Mahina talaga ako pagdating sa ganitong bagay.

Halos kalahati na yata ang nainom ko nang bumaba siya. Nagaalinlangan pa ako kung titingnan ko siya o ano pero napahinga ako nang maluwag nang makita ko siyang maayos na ang itsura at tayo. She is just wearing my shirt and boxers. Alam kong wala siyang suot na bra dahil sa mahaba niyang buhok na nakatabon sa magkabila niyang dibdib. Pero wala akong init na nararamdaman kahit na napaka-sexy niyang tingnan.

Mainit ang ulo ko at walang lugar ang libóg ngayon sa aking katawan.

“Uh-nagabala ka pa. Salamat…”

Ngayon ay parang hindi makabasag pinggan ang kaniyang mga kilos at salita. Nakakainis! Kung hindi ka ba naman kasi naghahanap pa ng kung sino-sinong lalaki na pwede mong paglaruan!

“Upo ka. Lalamig na ang soup. Kumain ka muna para mahimasmasan ka.”

Hindi ko na siya pinaghila ng bangko pero ipinagsandok ko naman siya. Inabot ko sa kaniya ang kutsara nang mapansing wala siyang balak gumalaw o kumain.

Mukhang nahiya naman siya kaya marahan siyang kumain. Ibinuhos ko na lang ang magulo kong nararamdaman sa pagkain ng soup. Tanging ang tunog lang ng pagtama ng kutsara sa babasaging bowl ang namayani sa kusina at ang paghigop ko ng sabaw. Pero ang kasama ko ay ingat na ingat kahit yata sa paglunok. Takot na takot makagawa ng kahit na anong ingay.

Nauna akong matapos at hinintay ko na lang siya.

“Ayaw ko na…” mahina niyang saad pero nangangalahati pa lang siya. Kalahati lang nga iyong nilagay ko.

Mariin ko siyang tinitigan, pinapakita na hindi ako sumasang-ayon sa gusto niya. Nagbaba naman siya ng tingin at saka ipinagpatuloy ang pagkain. I never wanted to waste food. Kaunti na lang nga ang inilagay ko sa kaniya para maubos niya.

“Finish it then we’ll sleep. If you want us to talk, we will.”

I can’t help myself but to get serious when I talk to her. Parang dati naman, maloko pa ako. Nagsimula ito noong sinabihan niya ako na she doesn’t want me around her anymore at dumagdag pa ang nangyari kanina.

Nang matapos ay hinugasan ko ang kinainan namin. Naroon lang siya sa upuan, hinihintay ako at hindi pa rin nagsasalita. Kung pwede ko lang basagin ang kinainan namin ay nagawa ko na. Nanggigigil ako. Kailangan ko yata si Miggy para may masapak ako.

Kahit nang matapos ay tahimik lang siya.

“Gusto mo na bang umuwi?” tanong ko na agad naman niyang ikinailing.

I brought her to the living area. Kahit sa pag-upo ay parang takot na takot siya.

“Let’s just wait for ten minutes before we go to bed.”

Tanging tango lang ang naisagot niya.

Fúck! I clenched my fist.

“If you don’t fúcking want me around, Rita, you shouldn’t have called me. I never done anything wrong to you yet you are here, making me feel like I did that's making you scared of me. If you want to go home, go! Fúcking go!”

Nagpupuyos ang galit ko na hindi ko rin inaasahan. Tangína naman kasi. Parang takot na takot.

RITA

Napapitlag ako sa sigaw niya.

Dalton… the first time I laid my eyes on him, iba na agad ang epekto sa p********e ko. At sobra-sobra ang pagbubusa ko sa sarili nang lapitan ko pa siyang muli at pinaalala ang inaalok niya sa akin dati. Playing in front of him.

I do that with boys. I want to see how they will get aroused and horny with me. How aroused they are will make me feel better.

I already know at first that he isn’t good. That he is so dangerous. At dumating na nga ang kinatatakutan ko.

Dalton is not hard to like. He can make even the coldest princess heart’s melt with his smile, kisses and touches. Iba, eh. Ibang-iba siya sa lahat ng lalaking nakasalamuha ko. At ayaw ko niyon. I want to be in control pero pagdating sa kaniya, pakiramdam ko ay ako ang magiging alipin. Pakiramdam ko ay ako ang talo. Ako ang masasaktan sa huli.

At kanina, kahit alam kong pinapalayo ko na siya, siya pa rin ang unang pumasok sa isip ko. It would always be Dalton. I need Dalton. I want Dalton. I never craved for his attention. Pero nang makasama ko siya sa internship, parang gusto ko na lang lagi siyang kasama.

Takot na takot ako. I never let anyone touch me but those guys were able to touch my boobs and kiss my lips. Nanginig na naman ako nang maalala at pinalangin na sana ay mawala na sa isip ko. Bigla-bigla na lang magre-replay sa akin ang nangyari kanina at wala akong magawa kung hindi ang maiyak. Puwede akong umuwi but being around Dalton made me feel safe.

When Dalton massaged my boobs and kissed my cleavage on the stock room, it sent me pleasure that scared me so much. I got electrified. He is the first person who did that to me and I want more. And wanting that should not happen.

Walang pu-puwedeng humawak sa akin at magparamdam nang ganoon. No one else but me or my soon to be husband.

“It’s not like that.” Pati pagsasalita ay nahihirapan ako.

Kanina, parang hindi si Dalton ang kasama ko. Halos mapatay niya ang isang lalaki. Ang mga mata niya ay nagaalab sa galit. At nang sigawan niya ako, hindi ko kaya.

Nang makarating kami, maging ang pagkausap niya sa akin ay alam kong galit siya. Kaya natatakot akong makagawa ng kahit na anong ikakagalit niya pa lalo.

“Then fúcking what?!”

“Galit ka kasi. Kanina ka pa naka-sigaw… Alam mo bang takot na takot ako kanina tapos hindi mo pa ako kinakausap nang ayos... Anong gagawin ko, ikaw ang unang pumasok sa isip ko? I can’t call my parents and I don’t have friends. That's why I am so grateful that you came. You saved me...” naiiyak ko na namang saad.

And this is how sad my life is. I always live impressing my parents, always losing my so called fake friends for they only want to get some information that will destroy me. Kaya hindi na ako nakikipag-kaibigan sa mga babae. I hang out with boys because they made me feel good.

Akala ko, magtatagumpay na sila kanina. I am about to go home when those guys blocked my way, asking for a good f**k but I don't do that. I chose guys whom I would play with. Naging mapilit sila hanggang sa makatakbo ako pero nakasunod agad sila sa akin.

“f**k!” he cussed again, face palmed frustratedly as he look at the ceiling. Napatungo na lang ako at saka nag-iwas ng tingin.

“Will you flirt with guys again after this?”

Nabigla ako sa tanong niya. Akala ko ay hindi na niya ako kakausapin dahil mukhang mauubos na ang pisi ng pagtitimpi niya.

Mag-iisip pa lang ako nang pigilan niya ako sa senyas ng palad niya.

“Don’t fúcking answer. Starting from now on, you’ll stop flirting with other guys. If you want to get the pleasure that you want, the fúcking satisfaction, do it with me. Anything you want. I won’t touch you in any parts you won’t like and you can do anything with my body. Just… just don’t let that fúcking incident happen again or else I might kill a person for real.”