Gising na ako pero ayaw pang dumilat ng aking mga mata. Hinang-hina ang buo kong katawan at nahihirapan akong huminga.
Marahas akong humugot ng hangin. Ilang minuto akong hindi gumalaw habang pinapakiramdaman ang aking paligid. Sobrang tahimik ng buong kwarto at kahit hindi ko man idilat ang aking mga mata ay alam kong nag-iisa lang ako dito.
Ang kaninang tahimik na paligid ay nabulabog dahil sa malakas na pagpahit sa pintuan at padabog na pagsara nito. Damn!
"Dustin! Oh my god!" She said.
It's Olivia. I know her reaction and her voice kaya kahit hindi ko man tignan ay malalaman ko pa din na siya iyon.
"God! You really need to wake up." Nag-aalalang sabi niya. Bakas na bakas sa boses niya ang pagkakataranta at hindi ko alam kung bakit.
I lazily opened my eyes. Nakita ko siyang nakat
