ANG PARAUSAN NI DADDY HECTOR (SSPG)

"Uhhh! Uhh! Uhm! Fvck me hard! Harder! Please!" halinghing ng babae. Marahas itong binabayo sa likuran. At ang malaki nitong s**o ay tumatalbog sa bilis ng ulos ng lalaki. "Ahh! You're c**k is so big, baby! Ohh!" ungol nito habang walang habas na kinakantot ng lalaki. Rinig na rinig sa buong silid ang malakas na ungol ng dalawang nagtatalik sa iPad ni Hector. Pawis na pawis siya habang hubo't-hubad sa malaking kama. Nakabuka ang kanyang mga binti, at ang kamay niya ay nakahawak sa alaga niyang daig pa ang lantang gulay sa lambot. Kanina pa siya n*********l, pero kahit isang segundo lamang ay hindi tumigas ang kanyang batuta. Ilang beses na niyang sinubukang patigasin ang alaga. Marami na siyang napanood na porn, ngunit wala pa ring nangyari. Ayaw pa rin tumigas ng kanyang p*********i. He's forty-seven years old, pero malakas pa rin ang stamina niya. pagdating sa s*x, halimaw si Hector sa kama. Kaya hindi siya basta-bastang nakakalimutan ng nakakatalik niya. Ngunit nang maaksidente siya, at nagtamo ng matinding injury sa pelvic, pansamantalang nawalan ng gana o nahirapang magkaroon ng erection si Hector. Halos lahat na yata ay sinubukan niya para mapatayo ang kanyang alaga. Pero nabigo siya. "Tanginang, buhay 'to! Pagod na akong mapatayo ka. Hanggang kailan mo ba ako pahihirapan?" Nagmumukha na siyang tanga na kinakausap ang kanyang batuta. Nakakainit ng ulo dahil wala siyang magawa para tumayo ang kanyang p*********i. Hector has been sexually inactive for years. He’s missed s*x more than he cares to admit. Galit na ibinagsak ni Hector ang iPad sa kama. “Tangina!” Hindi na niya kayang tiisin ang sariling katawan. Ilang taon na siyang nagtitiis, at ngayong gabi lang niya naisipang subukan ulit. Pero nabigo na naman siyang mapatayo ang alaga. Mabilis siyang tumayo at nagsuot ng damit. Isang itim na polo shirt at pantalon ang basta niyang isinuot bago kinuha ang susi ng sasakyan. Kailangan niyang lumabas at magpalamig ng ulo. Kung mananatili pa siya sa kanyang kwarto, baka tuluyan na siyang mabaliw sa inis. “Bar,” mahinang sambit niya habang palabas ng silid. “Kailangan ko ng alak.” Ilang minuto lamang ang lumipas, mabilis nang umaandar ang kanyang sasakyan sa madilim na kalsada. Bukas ang bintana, hinahampas ng malamig na hangin ang mukha niya, ngunit hindi pa rin nito kayang palamigin ang kumukulong emosyon sa dibdib niya. Hindi maintindihan ni Hector kung bakit gano'n na lamang kainit ang ulo niya. Hindi siya sanay na nabibigo. Lalo na pagdating sa isang bagay na dati niyang kayang gawin nang walang kahirap-hirap. Napailing siya at mas lalong idiniin ang paa sa accelerator. Ngunit bago pa tuluyang makalayo sa lugar, may nakakuha ng kanyang atensyon. Isang babaeng nakatayo sa gilid ng tulay. Magulo ang mahaba nitong buhok, at kahit madilim ang paligid, kitang-kita ni Hector ang mga luha sa mukha nito. Huminto ang sasakyan. “Shit.” Agad niyang kinuha ang seat belt at bumaba. “Miss!” Hindi siya narinig ng babae. Sa halip, isang hakbang pa ang inilapit nito sa gilid. “Hey!” Mabilis na tumakbo si Hector. Ngunit bago pa tuluyang maibaba ng babae ang sarili sa kabilang bahagi ng railing, naabutan niya ito.bHinawakan niya ang baywang at buong lakas na hinila palayo sa gilid ng tulay. “Bitawan mo ako!” sigaw ng babae habang nagpupumiglas. “Are you crazy?” singhal ni Hector. “Gusto mo bang mamatay?” “Oo! Kaya hayaan mo ako mamatay!” “Hindi!” Mas hinigpitan niya ang pagkakahawak rito hanggang tuluyan niyang mailayo ang babae sa railing. At nang magkadikit ang kanilang mga katawan. Nanigas si Hector. Hindi dahil sa takot. Kundi dahil sa kakaibang init na biglang kumalat sa buong katawan niya. Napatingin siya sa babae. Humihikbi pa rin ito, nanginginig ang katawan at bahagyang nakasandal sa kanyang dibdib. Ang higit na ikinagulat ni Hector ay ang reaksyon ng sarili niyang katawan. May kakaibang sensasyong gumapang sa katawan niya. Isang pakiramdam na matagal na niyang hindi naramdaman. Napakurap siya. Imposible kayang mangyari ‘yon? Isang simpleng pagdikit lamang ng babaeng ito sa kanya ay nag-iinit na siya. Lalo pa’t bakat na bakat ang malulusog nitong dibdib dahil sa basang damit na suot nito. “Who are you?” mahinang tanong niya. Hindi sumagot ang babae. Patuloy lamang itong umiiyak. At sa unang pagkakataon, nakaramdam si Hector ng isang bagay na hindi niya maipaliwanag. Nagkaroon siya ng pag-asa. Hindi niya alam kung sino ang babae. Hindi niya alam kung bakit ito nagtangkang tumalon. At higit sa lahat, hindi niya alam kung bakit ang simpleng pagdikit nito sa kanya ay nagdulot ng gano'ng reaksyon sa katawan niya. Pero isang bagay lang ang pumasok sa isip ni Hector. Hindi niya hahayaang makalayo ang babae.