Ayaw ko munang idilat ang aking mata. Hihintayin ko na lang na gisingin ako ni Kit. Magaan na ang aking pakiramdam, sa tingin ko ay kaya ko ng umuwi ng Bulacan mamaya. Hindi na muna ako papasok sa trabaho ko, tatawagan ko na lang ang aking bisor upang ipaalam na may sakit ako.
May naramdaman akong panginginig sa aking tabi. Napilitan akong dumilat at lingunin si Kit. Nakatalukbong siya ng kumot, namamaluktot habang nanginginig sa ginaw. Sinalat ko ang kanyang noo at leeg. Mainit ang kanyang katawan, mukhang nahawa siya ng sakit sa akin. Na-guilty ako dahil ako ang nagpupumilit na tumabi sa kanya, sa kanya tuloy nalipat yung sakit ko.
Tumayo na ako mula sa sofabed, tinungo ko ang kusina upang maghanap ng maaaring lutuin. Naisip kong gumawa ng sopas, yun lang kasi ang kaya kong lutuin na
