"Pwede namang umiyak, hindi mo kelangan pigilin yung mga luha mo.", yun na lang ang nasabi ko dahil di ko siya magawang lapitan, baka kasi galit pa rin siya sa akin.
"Tang*na, last na talaga 'to", sumimsim siya ng alak mula sa kanyang baso at saka walang tigil na pinadaloy ang kanyang luha. Ininom ko ang sariling alak at tinuon ang pansin sa view sa aking harapan. Hindi ko kayang makita ang itsura ni Kyla. Wala akong ideya sa nangyayari. Hindi ko alam kung sino ang pinuntahan niya sa subdivision namin. Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya sa nakalipas na isang taon. At hindi ko rin alam kung anong magagawa ko para gumaan ang pakiramdam niya.
Mahigit sampung minuto rin siyang tahimik na umiyak.
"Do you think i deserve to be loved? I mean, i've slept with so many guys, i'm not sure
