He was staring at her with those cold, hazel brown eyes without even blinking. Nakatitig lamang ito sa kan'ya at 'di nito nagawang alisin ang mga tingin kahit isang segundo man lang. Sa katunayan ay nangangatog na ang mga tuhod niya at para bang unti-unti siyang nalulusaw sa mga tingin ng binata. Pero wala na siyang magagawa pa dahil sinimulan niya na kaya kailangan niya itong panindigan sa huli.
"What do you think are you doing?" malamig na tanong nito.
Sandali siyang lumunok upang alisin ang kung anong bumabara sa kan'yang lalamunan.
"I-ito na man 'yong dahilan kung bakit mo ako dinala rito 'di ba?"
Nakita niya ang pagkunot ng noo ni Marcus dahil sa kan'yang sinabi.
"You think so, Camille?" sambit nito habang humahakbang palapit sa kan'ya na lalong nagdahilan sa pagwawala ng kan'ya
