Michelle
Ilang oras, minuto at segundo ang nakalipas nang makauwi kami sa bahay. Hindi ko alam kung ano nga ba ang puwede kong gawin, hindi ako puwedeng maghintay dito, pabalik-balik ako sa sofa ni hindi ako makatulog.
"Relax, honey. Let's wait for Lucas's call. I'm so dizzy just by looking at you back and fort," saad ko sa kaniya.
"I'm sorry, I can't help it. Kanina pa ako tawag ng tawag sa number ni Lucas ngunit out of coverage ito alam talaga niya ang kaniyang ginagawa," saad ko sa kaniya.
"Matulog ka na at magpahinga muna babantayan kita, akin na muna iyang cellphone mo," saad niya sa akin ngunit umiling ako. Hindi ako puwedeng magpahinga. How can I even take a rest knowing na nasa kapahamakan ang aking anak?
"No, I won't, hindi naman ako makakapag-rest dahil sa pag-aalala," sa
