Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata. Kahit medyo masakit pa ang mga mata ko ay pilit ko pa rin magising ng tuluyan. Kinusot ang mga mata. Marahan akong bumangon. Iginala ko ang aking paningin sa paligid. Nasa kuwarto ako. Mabuti nalang. Pinagmasdan ko ang aking suot. 'Yung suot ko kahapon ang suot ko ngayon.
Sa aking pagkakatanda ay hinatid ako ni Keiran dito sa bahay. Wait, ang sabi niya ay nagpaiwan siya. Pinauna niya ang mga pinsan niya na makauwi!
Agad kong tinanggal ang kumot sa aking katawan at umalis sa kama. Nagmamadali akong lumabas ng kuwarto para makumpirma ko kung narito pa si Keiran sa bahay!
Sa pagbaba ko ay walang Keiran sa salas. Pinuntahan ko ang kusina pero wala din. Ang tanging nakakuha lang ng aking atensyon ay isang memo na nakadikit sa ref. Nilapitan ko iy
