Red Flag Series 1: Price of Passion

Chapter Nine

A SECRET

“He loves me, he loves me not, he love me, he loves me not . . .” paulit ulit na sabi ko habang tinatanggal ang petals sa bulaklak. Nadito ako ngayon sa hardin naka upo at nagpapalipas nang oras.

Ewan ko hindi naman ata nila ako hinahanap eh. . .

“He loves me not!” agad akong napapadyak dahil hindi umabot ang petals.

“Arghh! Pati ba naman sa bulaklak pinapa mukha sa akin na hindi nya ako mahal?!” sigaw ko at napasabunot nalang sa sariling buhok. Pero agad akong napa tigil sa page emote nang mag vibrate ang alarm ko para sa gamot ko. Na naka lagay sa aking pulso- isang micro chip.

~FLASHBACK~

“Goodmorning I am Tres Saldivar, a psychiatrist. You can call me Doc. Tres” pakilala nya, narito ako sa isang putting silid kasama sya. Dalawang araw na ang nakakalipas matapos ang pagsagip nila sa amin ng mga kasamahan doon sa impyernong lugar na iyon.

“Bakit ako nadito?” tanong ko habang walang emosyong nakatingin sa kanya.

“We have to check you health, especially your mental health because we rescue you from a traumatic case.” Sabi nya sabay ngiti, hindi alintana ang walang emosyon kong titig sa kanya.

“I’m fine! Walang problema sa akin at sa utak ko kaya lalabas na ako” sabi ko at agad na tumayo pero nang akma ko nang bubuksan ang pinto ay naka lock naman ito kaya galit akong napatingin sa kanya.

“Palabasin mo ako!” sigaw ko at lumapit sa kanya para hampasin ang lamesa pero mahinahon lang syang umiling na nagpa inis sa akin.

“You have to check, Prem. You are not stable.” Sabi nya at hinampas ko muli ng malakas ang lamesa kaya napa pikit sya.

“I am stable! Wala akong sapak at hindi ako baliw kaya palabasin mo ako!” sigaw ko at pumunta muli sa pinto at pinag hahampas ang pinto.at nagsimula na ring mamuo ang luha ko.

“Help! Help me! Palabasin nyo ako dito!” sigaw ko at nagmamaka awang tumingin kay doc pero umiling lang sya.

“Calm down. Papalabasin kita kung makikipag tulungan ka sa akin okay?” mahinahon nyang sambit at iminuwestra muli ang upuan sa harap nya. Kusang gumalaw ang mga paa ko pabalik sa upuan at namalayan ko nalang ang sarili kong naka upo na doon.

“Can you tell what’s the whole story, Prem?” mahinahong sabi nya at nagsimulang mag flashback sa utak ko.

“L-limang araw bago kami magtapos nang mangyari iyon. N-nasa field kami non nang biglang may sumabog sa bahagi ng storage room at doon na nagsimula ang sigawan. T-tapos dumating ang mga lalaking naka itim at pinag babaril sa ulo ang aming mga cadet at tinakot kami na kapag hindi kami sumunod ay matutulad kami sa kanila kaya sumunod kami at sumakay sa isang truck tsaka ikinulong kami sa isang bahay. . . .” halos hindi ko matuloy ang mga sasabihin ko dahil pakiramdam ko ay kanina lang nangyari. Tahimik na pinagmamasdan ako ni Doc Tres habang may isinusulat sa isang papel.

“H-halos dalawang buwan kami doon namalagi habang isa isa vinivideohan ang mga kasama ko at hindi na nakaka balik, pag na isipan naman nila minsan sa harap namin sila itinu- torture at pinapatay. H-hinahalay nila sa harap namin o k-kaya p-pinupugutan ng ulo at china chop chop tsaka ilalagay sa kahon.” Utal utal kong sambit habang walangtawad ang pagtulo ng aking luha habang naka titig sa kawalan.

“Paanong sila? Marami ba ang pinapatay?” tanong ni doktora at marahang akong tumango at may sinulat uli sya sa papel.

“Anong nasa isip mo nitong makalipas na araw? May mga ginawa ka ba sa sarili mo? Naisip mo bang magpakamatay?” marahang nyang sambit at parang nag iingat.

“N-nakita ko yung mga kasama ko sa b-balkonahe. Sabi nila isabit ko raw ang sarili ko sa kisame kaya ginawa ko p-para makasama.”

“Pero pinigilan ako nang kasama mo kaya hindi ako nakasama! Ahhhhhhh!” sabi ko at sumigaw nang malakas kaya biglang pumasok ang mga naka putting damit na may dalang syringe tsaka tinusok sa leeg ko. Hindi ako naka panlaban dahil maraming humawak sa akin. Nakaramdam ako ng pagkahilo hanggang sa tuluyan nang sumara ang talukap ng mata ko.

~END OF FLASHBACK~

Yes I am diagnosed with Post Traumatic Stress Dissorder. At hanggang ngayon nakakaranas parin ako ng sintomas kaya naggagamot parin ako hanggang ngayon kahit ilang buwan na ang nakakalipas simula nangyari ang trahedya.

“Oh Prem anong ginagawa mo dito sa hardin?” agad akong napatingin sa aking likuran ng may nagsalita.

“Manang Tere! Kayo po pala!” sambit ko at tumayo tsaka pinagpag ang suot ko.

“Kanina ka pa pinapahanap bata ka!” sabi nya pero ngumiti lang ako at marahang niyakap si manang.

“Sorry manang hehe. Alam naman nilang nasa hardin ako.” Paglalambing ko sa kanya at agad naman syang bumigay.

“Hay naku! Alam mo namang nag aalala sayo si ser kapag hindi ka nakikita. Nga pala anong gusto mong meryenda?” tanong ni Manang at bigla kong naalala na iinom na pala ako ng gamot.

Sh*t! Malapit ko pang makalimutan!

“Ah! Isang sandwich at tubig nalang manang paki akyat nalang po sa taas. Magpapahinga po muna ako saglit.” Sabi ko at pumasok na sa loob ng bahay.

“Yow! That was absurd!”

“Madaya kang kupal ka! Pag nagkaanak ka hindi ko talaga sya papabilhin ng stocks sa kompanya ko!”

Yan ang narinig kong mga sigawan pagkapasok ko palang nang bahay. Nakita ko ang mga grupo nang kalalakihan na sama sama sa sala na naka upo..

Parang nakita ko na sila. . .

“Ate!” biglang sigaw ni C kaya napatingin lahat ng kalalakihan na nakapalibot at naglalaro ng baraha.

Wendy?!” sabay sabay nilang sabi at napa ikot na naman ang mata ko dahil Wendy na naman ang pangalang sinabi nila. Lumapit ako sa kanila habang tinitgnan ang mga mukha nila na gulat na gulat.

F*ck! Sila yung nasa abandonadong bahay!

“Hi sa inyo! I’m Prem!” bati ko pero tulala pa rin sila sa akin.

“Uh, hello?” tanong ko ulit pero tulala talaga sila. Kaya tumingin na ako kila Andres at C para humingi nang tulong. Agad naman nilang naintindihan at isa isa pinagsisipa ang lalaki kaya agad silang naging.

“Ouch!” sabay sabay nilang daing habang naka higa na sa lapag at namimilipit sa sakit dahil sa pagkakasipa.

“F*ck you! D*ckheads!” sigaw ng lalaki na nagngangalang Alas. Yes sya yung nilapitan ni Astrid.

“Bakit nyo ba 'yon ginawa?” sabay sabay nilang tanong at agad naman nilang itinuro ako.

“Ah kase ito kase yun. First of all hindi ako si Wendy, okay?. Second, ako si Prem. Third, 'wag nyo akong tatanungin kung sino uli ako.” Mariin kong sambit at tumango naman silang lahat na animo’y tutang takot.

“May tanong ako?” biglang sabi ni Neko habang naka taas ang kamay na akala mo nasa classroom.

“Sige ano yun?” seryosong sabi ko.

“Hindi ka ba talaga si Wendy? “ sabi nya at napatampal nalang ng noo ang mga kasama nya habang ako naghanap ng maibabato sa kanya . Agad naman ko namang nahanap ang unan at dali daling kinuha tsaka malakas na ibinato sa kanya.

Boom! Sapul!

“Okay! I’m out of this! Mga baliw magsama sama kayo ni Kiel na baliw!” sabi ko at nagmartsa papuntang grand stair case para pumasok sa kwarto at iwan sila.

“Bobo mo Neko” rinig ko pa habang sabay sabay nilang sabi bago ako pumunta sa taas.

. . .

Pagkarating ko sa kwarto ko ay nakita ko na agad ang meryenda ko na nasa side table kaya kinuha ko na rin ang cellphone ko at binaklas ang likuran non dahil doon naka tago ang gamot ko tsaka ininom.

Still now I’m not fully mentally stable because I still experienced nightmares and suicidal thoughts lalo na kapag sobrang stress.

Agad kong dinial ang number ni Astrid para makausap sya.

“Hello?” sagot nya sa kabilang linya.

“Marforri connect me to the line of superiors. I have to report.” Sabi ko at ilang Segundo syang nagsalita at tanging tipa lang ng keyboard ang naririnig ko.

“Done, you’re connected now. I’ll just hang up this.” Sabi nya bago namatay ang tawag at napalitan ng bagong boses.

“Ocampo. What’s ours?” tanong ng bagong Sovran namin ngayon. Agad nag tangis ang bagang ko at pilit pinapakalma ang sarili.

“I’m here to report.” Malamig kong wika sa kanya.

“The gang are here in the house. And I know that they are planning something to us. They are moving, we need to plan too. And lastly Cullen brothers are leaving five days from now. I bet they are not really going to the palace. So I need Marforri to track them.” Ulat ko sa bagong Sovran habang naka yukom ang mga kamao ko.

She’s a b*tch! A f*cking traitor! Pinahamak nya at pinakidnap ang aming tunay na Sovran para sya na ang pumallt na mamamahala sa buong organisasyon. Kapatid nya iyong pinahamak nya para lang makuha ang trono!

“Then do it. As long as there is a dealth door wealth I’m in,” sabi nya at pinatay ang tawag.

Simula nang sya ang namahala sa Red Flag Org. nagkaroon na ng p*****n dahil isinulong nya ang rankings para ma filter raw ang mga excess baggage lang daw. Nawala na rin ang ipinaglalaban namin- ang pantay na karapatan para sa kababaihan. Wala na kaming pagkakaisa at ang tanging hangarin nalang ay ang matalo ang rank one team para sila na ang maging makapangyarihan.

Sana lang makalaya na ang aming totoong Sovran sa Rector ng Dealth door.

Galit kong itinapon ang cellphone ko sa higaan at nagpasya na magbabad na lang sa pool doon sa baba.

Kiel POV

“Bobo mo Neko” rinig kong sigaw ng mga kaibigan ko pagkarating kong sala.

Agad ko silang nakita na dinadagan si Neko habang ang dalawa naman sa gilid ay naka masid lang sa kanila.

“Anong nangyare?” agad kong tanong kila Andres nang maka lapit ako.

“Ano kasi uhm. Napadaan si Ate Prem dito sa sala tapos nakita sya nila Alas tapos nagulat sila at napagkamalan nilang si Wendy kaya nagpakilala siAte Prem,” sagot ni C na dinugtungan ni Andres.

“And then stupid Neko ask if she is really Wendy. F*ck! Sabog ba sya?” sabi ni Andres at tatlo nalang kami napa iling.

Oo nga ang b*bo nya. . .

“Where’s my wife anyway?” tanong ko muli.

Well I’m so worried, baka mawala na naman sya.

“Your wife? Kailan mo pa naging asawa si Prem?” sabat ni Andres tsaka may ibinulong si C tsaka bmaling muli sa akin.

Seriously? Sa mismong harap ko nagchi chismisan? At ako pa ang topic. . .

“May I remind you that she isn’t your wife? Based on her backround she didn’t leave the Philippines before she became an exchange student here?” sabi nya at parang dimayado sa akin.

“A piece of advise my f*cking bestfriend. Don’t drag another person in your messy life. Don’t play the fire, you can burned.” Sabi nya tsaka sumali na sa mga naghaharutan kasama si Caesar.

Napabuntong hininga nalang ako at tinanong ko sa isang kasamabahay kung nasaan ang asawa ko at napag alaman kong nasa kwarto nagpapahinga kya hinayaan ko nalang. Humupa ang harutan nila at sabay sabay silang napatingin sa akin na parang nag uusisa.

“So care to tell us what happened PRINCE PRIMON?” tanong ni Wayne at tinignan kaming tatlo ni Andres at Caesar pero biglang tumayo si Cain na kumakain sa gilid.

“Wait! Wait guys, eto kasi iyon.” Biglang sabat ni Cain kaya biglang tumingin ang lahat sa kanya.

“So alam mo rin ito?” tanong ni Yrrov at nag peace sign nalang si Cain kaya kinuyog sya ng halos lahat ng kasama namin.

“You sh*t! alam mo naman pala hindi ka nagsabi!” sabi ni Neko at kinukutusan si Cain.

“Wait lang! Hooooo wait!” sigaw ni Cain kaya medyo tumigil kasi sila.

“F*ck you Primon! Pinapahamak nyo akong tatlo!” sigaw nya sa akin pero umupo nalang ako at kumain ng nachos.

“Bahala ka dyan. Madaldal ka kasi eh”

“Aish! Eto kasi yun! Kanina maaga ako dumating dito.Nagulat rin ako dahil akala ko si Wendy. Hindi ko rin alam kung saan nakuha yan ni Primon. Ano ba yon? Retokada? Oh baka buhay si Wendy?” sabay tingin sa akin na parang nag aakusa.

“What?! Bakit ako?” balik kong tanong pero nag aakusa parin silang tumingin.

“Who is she? Can you enlighten us?” sabi ni Piere kaya napabuntong hininga ako.

“She. . . . I ahmm I. . . I don’t know who is she really.” Sabi ko naguguluhan silang nakatingin sa akin.

“Ipina backround check ko at malinis ang kanyang records. I think na kidnap lang sya at ginawang pambayad.” Biglang sabat ni Andres at tumingin sa akin.

“I told Kiel na pakawalan na si Prem but he insist, doon ko napagtanto na balak sya kay Prem” sabi ni Caesar na sumabat na at parang walang pake dahil kalmado lang syang sumisimsim ng beer na akala mo walang matinding ipinagtatapat.

“O-okay sa problem mong yan PRINCE. Labas kai dyan dahil alam naming matigas ulo mo at dika nakikinig. Pero sana wala kang masaktan dahil ako ang babaril sayo” matigas na sabi ni Alas pero hindi ko sineryoso.

“Just ring us man and we’re here” tahimik na sabi ni Ciel at tinapik ang balikat ko habang ang iba ay walang kibo pero tumango.

Crazy bastards . . .

Prem POV

Nag halungkat ako ng mga damit sa closet at saktong maraming bikini ang nakita ko kaso halos lahat bulgar.

Sabagay saan ka ba nakakita ng bikini na balot na balot diba? Bobo mo selp sobra. . .

Kaya pinili ko nalang ang kulay wine red na two piece bikini at isang violet na satin cardigan.

Bumaba ako nang hagdan at narinig kong ang usapan ng mga lalaking tubol sa baba pero hindi ko na pinansin dahil maka ma stress putting buhok ko sa kanila.

Mga gwapong tubol. Oh yes! Kahalayan ni Prem umiiral. . .

Maingat akong dumiretso sa kusina dahil yun ang pinaka malapit sa pool. Agad akong pumunta sa sun lounger at tsaka naupo doon bago nagsimulang magpahid ng sunscreen na nakita ko kanina sa drawer kasama ng mga pabango.

“I was enchanted to meet you . . . “ mahinang kanta ko habang pinapahid ang lotion sa hita ko.

Naisip ko lang pagkatapos ng mission ko dito sisimulan ko nang hanapin ang mga kasamahan ko na buhay para ma proteksyonan sila dahil hanggang ngayon buhay parin ang grupo na bumaboy sa amin. Pasalamat ako na nahanap ko si Astrid dahil kung hindi baka matagal na iyong nagpakamatay.

Yes Astrid was one of us, isa sa mga swerteng nabuhay sa impyernong yon. Katulad ko nagkaroon din sya ng mental disorder pero mas malala iyong kanya.

Ilang minuto pa ang itinagal ko sa lounger bago napag pasyahang bumaba sa pool at lumangoy. Pabalik palik akong lumangoy habang ang isip ko naman ay lumilipad.

Naala ko na naman pagkikita namin sa panaginip ni Wendy. Alam kong masama ang mang agaw ng mga bagay na hindi sa akin pero wala akong magagawa.

Mahal ko eh . . . I’m sorry Wendy. I really do, sa lahat ng nagawa ko . . .

Langoy ako nang langoy hangang sa maramdaman kong pagod na lahat ng kalamnan ko. Habang habol ang hininga. Pinalutang lutang ko ang katawan ko sa tubig na parang isang malayang bagay habang naka tingin sa kalangitan.

Dahil katamtaman lang ang init ay hindi masakit sa balat ang sikat ng araw.

"What are you doing?" Agad akong napatingin sa naglalakad na bulto.

"Kiel? Bakit ka nandito? I thought you were with your friends?" tanong ko at bumalik muli sa pagfo- float sa pool.

"I want to see you wife. Anyway you're hot" he said thats why I can't help to giggle.

Tinigilan ko ang pagfo-float at lumangoy sa gilid ng pool tsaka umahon.

"Ang lamig parin pala" jeez sa Pilipinas kapag nasa pool ka or dagat mas gusto mo nalang doon magbabad kasi napaka init. .

Agad syang sumalubong sa akin at iniyakap ang towel sa katawan kasabay rin ng mainit nyang yakap.

Sana patigilin muna ang oras kahit sandali . . .

"Do you still feel cold?" Marahang tanong nya pero sumiksiknpa ako sa kanya bago umiling iling.

Narinig ko naman ang mahina nyang pagtawa bago hinalikan ang ibabaw ng buhok ko kaya napangiti ako ng lihim.

Inaya ko na syang pumasok sa loob ng napadaan kami sa mga kaibigan nya at agad syang sinenyasan ni C habang hawak ang cellphone at parang may kausap. Nagpapa alam na tumingin sa akin si Kiel kaya tumango ako.

"Mauna kana sa taas para magbihis para hindi ka lamigin." Then he walk away.

"So now I know why Primon still keep you." Agad na lapit ni Ciel sa akin habang naka pamulsa.

"What's the feeling that you're his wife? Masarap ba? Nakukuha mo ba lahat ng gusto mo?" Sunod sunod na bato nya sa akin ng salita at napa ikot nalang ako ng mata.

This another b*stard tries to ruin my day

"Ang ingay mo, nakakarindi. Babae ka ba ni Kiel? Daig mo pa yon eh" asik ko sa kanya at mas lalong dumilim pa ang tingin sa akin na akala mo lalapain ako.

Kapal ah! Lalapit lapit sa akin tapos sya pa pikon!

"Wow a brat one" he scoffed then touch my cheeks and slap it softly.

"Magkano pagawa sa mukha mo para magaya mo si Wendy? A million? So obsessed." Sabi nya at pabatong binitawan ang baba kong hawak nya kanina.

"Bud stop that." Awat ni Cain pero tinulak lang nya ito.

"Why? We need to tell her! She's just a copy cat! A wife wanna be! She doesn't deserve to respect because she's a sl*t!-" agad ko syang sinapak ng malakas dahil sa sinabi nyang yon at agad lumapit ang ibang kaibigan nila dahil napahiga sya sa lapag.

"Hinayaan kitang maliitin ang mukha ko pero hindi ibig sabihin pwede mo nang maliitin pagkatao ko" Malamig kong sabi habang walang emosyon kong tinitignan ang ilong nyang dumudugo.

"Prem please stop" Piere plead but I just wickedly smiled at him. Dumaan ang takot sa mga mata nya pero di ko pinansin.

"Ciel Terran right? Do you wanna know a secret? Hmm?" I said in a playful tone. Tsaka lumuhod para magkapantay kami.

"You're a heir right? But the heirloom is missing kaya hindi kapa makoronahan." I whisper and I sense that he shivered.

"W-what? Hanggang saan ang alam mo? Bakit alam mo yan-" gulat na sabi nya pero agad kong nilagay ang hintuturo ko sa mga labi nya.

"Shhhh, if I were you don't meddle with other's business okay? Kung ayaw mo ang buhay mo pakelaman. Shut up and do what's yours." Sabi ko at tumayo na at pumunta sa kwarto. Habang naiwan syang tulala at mga kasama nyang gulat.

People and their depest secret. How pitiful. They're scared to death that's why they kill just to shut up the one who knows. . .