NAKED ISLAND

NAKED 24

KATANA POV

“OCEANA SECONDARY FORM: SPEAR MODE,” I chanted as I activated my trident’s secondary mode, from a blue trident to a very sharp spear.  

“WATER BOOSTER!”   

This time i used my water this time to fasten my pace toward the demons. It looks like a water turbo attached in my feet that enables me to move as fast like lightning. This powerful force of water drastically increased my speed.

Napangisi lang ako ng bumakas ang gulat at pangamba sa mga mukha nila ng makita nila akong nasa harapan na nila sa maikling sandali. Tanging ang barrier nalang ang naghihiwalay sa amin.

Look like they underestimated me.Too bad for them.

Hindi rin iyon nagtagal sa kanila dahil kaagad rin naman silang sumeryoso at handang-handa na para patumbahin ako

As if I’ll let them do such thing.

What I hate the most is to lose in the battle. Mas gusto ko pang mamatay kaysa ang matalo.

Lumabas na rin ako sa boundary ng barrier na ginawa ko. Nakita kong bahagya silang nagsipag-atrasan pero kahit na ganoon ay hindi nakikitaan ng takot ang kanilang mga mukha.

I tighten my grip on my spear seeing that eagerness and determination plastered in their faces despite of my presence and overwhelming power I have right now.

They are 50 demons all in all in front of me and I’m sure it’s gonna be an exciting match.

“SPIRAL WAVE: WATER TORNADO!”

Mabilis akong nagpaikot-ikot hanggang sa natagpuan ko nalang ang aking sarili na nasa loob ng isang tornado na gawa sa tubig. It was not a normal tornado like other did because it was sharp too, thanks to the sharpness and the killing intent that my weapon possessed. Dagdag pa riyan na may content ng water blades at water spikes ang aking ginawang buhawi.  

Despite of the continuous circular movement that i am doing, I didn’t feel so dizzy at all inside of it. Pero nung unang ginamit ko ang skill na ito ay nahilo talaga ako pero habang patuloy kong ginagamit ang skill na ito at magamay ng lubusan, imbes na mahilo at masuka sa kakaikot ay nagagawa ko pang ngumiti ng pagka-tamis tamis.

My smirks remain on show as I continuously hear the enemies cry in pain. After that, I finally stop because I know that they can’t be killed that easily.

A demon was still a demon and they are not to be underestimated. Pero ngayon ay pansin kong mayroon nalang natitirang labing-dalawang demons at kahit na marami ang nalagas sa kanilang pangkat ay hindi pa rin ako pwedeng makampante. Dahil ang natitirang mga demon sa tingin ko is in the Generals level.

“Demons in position, NOW!!!”

Kaagad naman akong naalerto ng mapansin kong dagli nila akong napaligiran at nakangising nakatingin sa akin, ngising halatang may binabalak gawin.

They are planning something and I’m right because I just found my body froze like a freaking statute because i can’t move even a single muscle right now. Ngunit kataka-takang walo lang sa labindalawang demons ang nakapaikot sa akin at ang apat na natitira ay lumipad naman sa kalangitan.

“Octagon Seal: Frozen Body!”

I am now in the center of an octagon-like seal and I tried to breakthrough to its restraining capability but I can’t, I am powerless to it. I can’t move my body but I can still move my head and I am still lucky right?

Napatingin ako sa itaas ng maramdaman ko ang presensiya ng apat pang demonyo at kasalukuyan silang naghahanda ng isang napakalakas na atake. They are now holding each others hand and they were chanting some weird stuff that I can’t understand.

Habang ginagawa nila iyon ay nababalot naman ang kanilang buong katawan ng itim na kapangyarihan.

The sky suddenly went even darker than it was before and then a black hole apperead in the sky.

“DEMONIC BEAM: ETERNAL DARKNESS”

From that hole, a powerful and a high concentrated black magic was shot toward my direction and before it hits me, I stop it using my eyes.

This is what my eyes can do aside from having a wide and long range of eyesigth. It was some sort of a time magic, because it obviously stop the time. May kakayahan rin ang mata ko na mag-absorb ng kahit anong kapangyarihan o atake at ibalik iyon sa kalaban ng doble.

I just heaved a deep sighed before I get rid of the seal that refrained my movements earlier. I was just acting so hopeless and powerless actually and I didn’t expect that they would be convinced in that kind of act.

Inabot ko kalaunan ang beam na nasa taas lang ng ulo ko at totoo ngang napakalakas nito. I form a gun using my fingers and I aim it toward the frozen beam.

“WATER GUN: OCEANIC BULLS EYE SHOT!”

I just smile when I saw how it completely got rid of the beam and also those four demons who released that beam.  

“UNDO,” sabi ko at ibinalik muli ang pagdaloy ng oras sa mundo.

Katulad ng inaasahan ay tiningnan ako ng walong demon na nakapaligid sa akin ng may pagtataka. Hinanap din nila ang apat na demon sa kalangitan pero hindi na nila makikita ang mga iyon dahil pinulbos ko na sila. And now, it’s time to get rid of them too.

I just smirk when they immediately withdraw but but before they could possibly do that, I was too fast enough to made a barrier that put us inside of it. Para itong barrier na naka hulmang isang malaking box na transparent.

“Not that fast,” nakangising sabi ko sa kanila.

 Hindi ko hahayaan na basta-basta nalang silang makatakas. They are the ones who started this fight and I’ll be the one to put an end to it.

I raised my left hand in the air while the right one is still holding my weapon. My hand instantly releaseas a massive amount of water and i form a huge dragon using it.

“DEVOURING WATER TECHNIQUE: WATER DRAGON”

I gracefully control that water dragon of mine toward the demons, as I attack them one by one, one demon at a time. Matapos kong gamitin ang ganoong atake ay hindi na masamang napaslang ko ang tatlong demons pero ito ay sa kadahilanang hindi ito ganoon kalakasan kung ikukumpara sa limang demons na natitira.

But they look like so terrified right now and that made me smirk. Halatang gusto na nilang tumakas pero dahil sa barrier na nakapaligid sa amin, hindi na nila magagawa iyon.

“I think it’s time to end this battle,” nakangising sabi ko at bigla nalang akong nagpalabas ng nakapalakas na kapangyarihan na sinundan ng malakas na pagragasa ng tubig. Hindi nagtagal ay napuno na ng tubig ang kwadradong barrier na kinapapalooban namin.

Sinigurado ko lang ang aking pagkapanalo. I know that I am a beast battling in the sky and in the land but I am more deadly when I am battling underwater. It not just increases my power but also my speed.

Nakita kong nahihirapang huminga ang mga demon dahil mukhang wala sa mga ito ang may kakayahang makahinga sa ilalim ng tubig. They don’t need to worry though dahil papatayin ko na sila bago pa sila malunod ng tuluyan.

I tighten my grip on the spear as I slowly covered it with my magic. A golden magic circle appered at the center of its blade as it continuously increases its offensive capability. When I finally felt that my weapon already reached its peak power, I then raised my head as I stared at my opponent coldy but with still a smirk plastered in my lips.

“SECRET SPEAR ATTACK: DIVINE WATER ASSASSINATION!”

In the blink of an eye, I manage to cut their body into tiny pieces. Maging ako ay hindi rin makapaniwala sa nagawa ko dahil parang hindi ako umalis sa aking kinatatayuan.

It was so fast that I managed to move as fast as lighning. Dahil doon ay agad kong napagtanto na mas naging mabilis at malakas pa pala ako ngayon. Akala ko kasi nangalawang na ako sa pakikipaglaban dahil matagal-tagal na rin akong hindi nagagamit ang Goddess Form ko.  

“Destroy!”

Dagli kong winasak ang barrier na ginawa ko dahil unti-unti ng umiitim ang tubig dahil sa dugo ng demonyong pinaslang ko.

“I made it,” nakangiting sabi ko hanggang sa naramdaman ko nalang na mabilis na bumubulusok ang aking katawan sa kalupuan.

I used too much energy and power in the battle and I am pretty exhausted right now. My body felt numb when my back touches the rough surface of the sand. Hindi ko na magawang igalaw pa ang aking katawan dahil sa sobrang pagod pero may ulirat pa naman ako.

“ROAR!”

My eyes widen when I heard that from the sea.

That sound was so familiar to me. Pinilit kong tumayo dahil gusto kong makasigurado na totoo ang hinala ko. Hindi rin naman ako binigo ng aking katawan kaya naman nagawa ko pang umupo at nang dumako ang tingin ko sa karagatan ay tuluyan ng sinakop ng takot at pangamba ang buo kong pagkatao.

“T-Titan” an ancient creature that was made for killing us- Gods and Goddesses.

Aside from the God Slayers, this is the creature that can kill us with their overwhelming strength and power. Hindi sila ganun kadaling talunin lalo na ngayon at wala na akong natitira pang lakas para labanan ito. Iisa lang ito pero masyado itong malaki at sobrang lakas rin.

Pati ba Titans meron din sa ISLA DEL DIABLO?  

I wanted to stand up and stop the titan from moving toward my island but I can’t move my lower extremities as if it’s paralyzed.

What should I do now?

Wala na akong natitirang lakas dahil mukhang naubos ko na iyon kanina. Unti-unti na ring nawawala ng kusa ang Goddess Form ko dahil wala na akong sapat na kapangyarihan para i-sustain ito sa aking katawan.

“KATANA!”

Sa sobrang pag-iisip ay hindi ko na namalayang nakalapit na pala sa aking kinaroroonan si Adam. Bakas ng pag-aalala ang mukha nito habang sinusuri nito ng mabuti ang aking katawan.

“Are you okay?”

I just nod with a smile plastered in my lips. Gusto ko lang ipakita sa kaniya na okay lang ako kahit na ang totoo ay hindi.

“P-Pwede ka ng umalis,” I said that to him.

Hindi siya pwedeng madamay rito. Laban ko ito at labas siya rito. 

Nakita kong natigilan ito sa aking sinabi pero pansin kong kaagad dumilim ang mukha nito, halatang hindi nagustuhan iyon.

“I’m not leaving you. The hell I would do that!” mariing sabi nito.

Napapikit nalang ako dahil sa katigasan ng ulo nito. Pati ba naman siya poproblemahin ko rin hanggang ngayon? This is not the time to argue with him nor deal with his stubborness?

Palapit na ng palapit ang Titan sa aming kinaroroonan kaya naman mas pinagtatabuyan ko pa siya pero patuloy pa rin siyang nagmamatigas. Pilit ko siyang tinutulak pero niyakap naman niya ako ng mahigpit. I don’t want him to get killed because of protecting me. I am the Goddess and I should be the one to protect him.

Napatingin ako sa paligid at nagpasalamat na siya lang ang naririto ngayon. Isang tao lang pero ang hirap ng pasunurin.

“UMALIS KANA!” I shouted angrily but he remains serious.Mas bumibilis at lumalakas ang pagpintig ng aking puso habang papalapit na ng papalapit ang Titan sa amin.

“Please, Adam,” patuloy kong pakiusap sa kaniya. “Huwag ng matigas ang ulo. Umalis ka na habang may pagkakataon ka pa.”

“NO! I WILL NEVER LEAVE YOU!”

Naluha na ako dahil sa sobrang takot. Takot hindi para sa aking sarili, kundi para sa kaniya.

Ano bang kaya nitong gawin? Wala siyang kalaban-laban sa isang Titan. Mapapaslang ito kapag nagpatuloy siyang nasa tabi ko.

“Please..” I beg again and again.

I can’t afford to loss him. Kailangan niya ng umalis at iwan nalang ako rito.    

Nakangiti nitong tinuyo ang aking luha. “Sorry Love but I can’t. Mahal kita at hindi kita hahayaan na masaktan ni mamatay man sa harapan ko.”

Mas lalo akong napaluha dahil sa sinabi nito. “Mamamatay tayong magkasama,” he added.

Hindi talaga siya umalis sa aking harapan hanggang sa tuluyan na kaming naabutan ng Titan sa may dalampasigan. Natatabunan na ng malaki nitong katawan ang sinag na nagmumula sa araw.

Is this the end?

Tulala lang akong nakatingin sa titan pero kapansin-pansin ang takot na nakarehistro sa mukha nito.

“LEAVE!”

Tumuon ang atensiyon ko kay Adam na kasalukuyang tinitingnan ng masama ang Titan. Kahit ako ay nakaramdam ng takot dahil sa napakadilim na aura na bumabalot sa katawan nito ngayon.

 “LEAVE NOW OR I WILL f*****g KILL YOU!”

That warning of him was followed by a powerful strike of lightning and a loud roar of thunder. I gulped because his auras become more and more deadly as time pass by. 

Umawang ang aking labi ng makita kong takot na takot na tumakbo ang Titan pabalik sa dagat hanggang sa tuluyan na itong nawala sa aming paningin. Nagmistulang bata ang Titan na umiiyak na tumatakbo palayo pagkatapos pagalitan ng ama.

Kunot-noong tiningnan ko si Adam habang may isang katanungan na bumabagabag sa aking isipan. Matagal na itong laman ng aking isipan ngunit mas sumidhi pa ito ngayon.

Who really are you, Adam?

TO BE CONTINUED.