KAIUS POV
Nakatingin lang ako kay Adam habang nanatili itong tahimk dahil tila patuloy nitong pinag-iisipan kung bakit nagawa niyang magteleport kanina. Pati rin ako ay napapaisip rin kong bakit iyon naging posible at habang tumatagal ay nagiging malaking palaisipan ang kaniyang pagkatao sa akin.
But he would never be a burden to me. He’s just extraordinary human, that’s it.
For a human, he’s special and unique compare to his own kinds. He is an exceptional being in their race.
Sa tagal ng pananatili ko sa mundong ito ay wala pa akong nakikilala at nababalitaan na katulad niyang isang tao na may espesyal na kakayahan at kapangyarihan na tulad naming mga Gods at Goddesses. Hindi ko rin naman inaasahan na may mag-i-exist na katulad niya in the first place dahil masyado itong imposible.
There’s no way a man would possess an extraordinary abilities and elements that we- Gods and other magical creatures have but things change now because of his existence.
Is he also a God like me?
That’s still impossible.
We should have known him if he is like us. At isa pa, pito lang kaming lahat na Diyos at Dyosa na pinadala dito sa Earth ng aming Hari at Reyna kaya talagang imposible pa rin ang iniisip kong ito.
Maaari kayang espesyal lang talaga siya na tao na pinagkalooban lang ng pambihirang kakayahan?
Now, that’s new. I didn’t heard of such cased before. Pero kung ganun nga ang case ni Adam, nakakapagtaka pa rin na kaya nitong makipagsabayan sa bilis at kakayahan ko kanina.
I’m not an ordinary indivual just like him but this was already my nature being a God, the God of Pride to be exact. To prove that I’m not ordinary, I’m proud to say that i possessed the element of Air and had the abilities of Mind reading, invisibility, teleportation, super speed and weather manipulation.
And this woman beside me was not ordinary as well because she is the Goddess of Gluttony. If I possessed the element of air and wind, she on the other hand possessed the element of Nature. She can’t manipulate plants, trees, and all flowers that can be found in Nature.
We look cool and badass, RIGHT?
“Oh gosh, iyong meeting!” rinig kong sabi ni Sandara kaya napalingon ako sa kaniya.
Akmang aalis na ito pero mabilis kong hinawakan ang siko nito.
“You’re not going anywhere,” pagpigil ko sa kaniya.
Baka takasan na naman ako nito at magbibilang na naman ako ng maraming taon bago kami pagtagpuin ng tadhana at ng Universe. Ang galing pa naman nitong magtago ng walang anumang bakas na magtuturo kung saan ito naroroon. Sawa na rin naman akong iasa ang lovelife ko sa pesteng Destiny at Universe na iyan.
Sino ba naka-imbento niyan at sasapakin ko?
“Duh! Kasama ka kaya,” masungit na sabi nito at pagkuwan ay itinulak nito ng mahina ang aking noo gamit ang hintuturo nito. “Makakalimutin ka pa rin. Nakalimutan mo na naman na may meeting tayo ngayon sa Cloud Nine.”
Nanlaki ang aking mga mata ng maalala ko na ngayong araw pala ang meeting namin.
Damn! How can I forget this important day?
“Bakit pa ba ako magugulat eh katulad ng bestfriend mo ay ilang beses ka ring absent sa mga meetings natin lately?” she added.
Kasalanan mo naman kung bakit absent ako.
Gusto ko siyang sumbatan pero baka mag-away na naman kami. Hindi ako uma-attend ng meeting dahil nasaktan niya ako ng sobra. Pero ang ang sakit na dinanas ko ay walang-wala kong ikukumpara sa kaniya. But our past will be hidden in secret for now.
“Pupunta rin kayo ng Cloud Nine?”
Napalingon naman kaming dalawa kay Adam ng bigla itong magtanong sa amin.
“Yes, and unfortunately we’re already late.” I said because usually our meeting started at exactly 8 am. And guess what, its 7 am now, if I’m not mistaken. Kailangan ng mabilisang pag-aayos ngayon para lang makahabol pa kami sa meeting.
“Kanina pa umalis si Katana at sabi niya ay para lang ang meeting nilang iyon sa-“ bigla itong napatigil at nanlalaki ang matang napaatras ng bahagya sa amin.
“Holy s**t!” he exclaimed. Don’t tell me you two-,”
“We are Adam,” pagputol ko sa kaniyang sasabihin.
Ilang segundo din niyang prinoseso iyon sa kaniyang isipan.
“Now that explains why you could teleport as well. Akala ko katulad lang din kita na isang abnormal at freak,” sabi nito na siyang ikinatawa ko.
“You’re not freak idiot!”
He rolled his eyes. “Oh come on. Don’t sweet talk me, Kai.”
“I’m not,” I said. Ano bang pinagsasabi nito?
“Anyways, you’re a freaking God huh?”
Tiningnan ko siya ng mabuti bago ako magsalita, “Huwag kang magbabago kahit nalaman mo na ang totoo kong pagkatao.”
He’s still my friend and I do hope my title didn’t bother him.
Ipinagkrus nito ang kaniyang mga braso sa kaniyang dibdib at tinaasan ako ng kilay.
“Don't be full of yourself Kai. You will still remain as my fuckboy friend.”
“Hindi na ako fuckboy, Gago!” I hissed.
Sinisiraan niya ako sa asawa ko. Nagsisimula pa nga lang akong ayusin ang relasyon namin eh. What a nice friend he is.
“Tama na nga iyan para kayong mga bata,” pag-awat sa amin ng asawa ko at pagkuwan ay napatingin ito sa pambisig nitong relo.
Thanks God and she’s wearing something in her body because I don’t want someone to see her naked body. I’m territorial and possessive to her and I don’t give a damn to what other will say to me.
Siya lang yata ang hindi ganun sa akin. Wala nga siyang pakiaalam kung nakahubad kami ngayon eh.
“7:05 na,” Sandara said after she glances on her wristwatch. “We only have less than one hour to prepare for our meeting,” dagdag pa ng asawa ko.
“O sige alis na rin ako,” pagpapaalam sa amin ni Adam pero nagtaka naman kami ng bigla itong tumigil at pagkuwan ay lumapit sa akin.
“Bantayan mo nga iyong mahal ko doon,” bulong nito sa akin na ikinangisi ko lang.
Si Katana lang naman tinutukoy nito kaya madali lang maintinduhan ang sinabi niya. “Nagsisimula palang kami kaya pakibantayan nga at baka may umagaw pa.”
Kung makabakod naman itong si Lover Boy ay parang official na sila ni Katana.
“Nanliligaw ka palang diba?” I asked.
“Naninigurado lang,” seryosong sabi nito. “Kaya please lang, galingan mo trabaho mo.”
I chukled and then I tap his shoulder.
“Leave her to me,” I answered.
Ngumiti naman ito. “All right. You’re the best bro.”
Nakipag-fist bump pa ito sa akin bago ito tuluyang umalis. Tiningnan ko lang siya habang may nakapaskil pa rin na ngiti sa aking mga labi.
Napailing ako kalaunan.
Hindi naman masyadong halata na inlove si Adam. Insert the sarcasm please.
TO BE CONTINUED