Hindi ko alam ilang oras akong nagmaneho. Natagpuan ko na lang ang mga paa ko sa tapat ng bahay namin sa Naic. I found my family in the kitchen having their breakfast. Kumpleto ang mga kuya at mga magulang ko. Tamang-tama dahil kumpleto ang yayakap sa akin na siguradong makapagpapagaan ng pakiramdam ko.
Malakas akong napahikbi nang madumapo ang paningin sa akin nina Mama at Papa. Para akong batang tumakbo papunta sa kanilang dalawa. Mabilis ko silang niyakap, kasabay niyon ang aking pag-iyak.
"Shhh, tahan na, bunso. You can get through this," pag-aalo sa akin ni Mama. Si Papa naman ay hinalikan ang tuktok ng aking ulo.
Lalong uminit ang yakap nang dumalo na rin ang aking mga kapatid. Nakasiksik lang ako sa hita ni Mama, nakaluhod at humagulhol. Napakasarap ng pakiramdam na may karamay
