Nanginginig ang mga kamay kong nakahawak sa kanya. Tumango siya at ngumiti kahit na may luha ang mga mata. Those dark chocolate eyes made me realized how comforting it was every time he was looking at me.
Na kung paano ko siyang hanap-hanapin sa tuwing umaalis siya. Kaya pala ganoon na lang ang pag-aalala ko sa kanyang pamilya. Those worries of mine are valid because he's my brother. "We are siblings from muscles to bones," I sobbed. Tumango siyang muli. Mabilis niya akong kinabig upang yakapin.
Tila ba lahat ng lakas ko ay hinigop nang katawan niyang nakabalot sa
akin. Tanging hagulhol lang ang naging tugon ko. Pinaubaya ko ang sarili sa kanyang bisig. Those memories of mine were true. He's that boy who gave me my pink bunny stuff toy.
"K-Kuya..K-Kuya ko..."
"I'm sorry, Nia. I'm
