Ilang segundo rin akong natigilan at nakatitig lang sa magkayakap na sila. Isang taon ko rin siyang hindi nakita. I immediately went to him and hugged him tightly. Hindi inalintana kung masikip kami sa higaang iyon. Natatawa niyang tinanggap ang mahigpit kong yakap.
"I miss you, Kuya Nigel!" I told him. Nangingilid ang mga luha ko habang yakap-yakap siya. Miss na miss ko siya. "Ako muna ang yakapin mo, tulog naman 'yan, e," nakanguso niyang sabi. Dinig ko ang masarap niyang halakhak sa aking tainga.
"I miss you too, bunso. How are you here? You seems fine and look at you, magkamukha na tayo." Ikinulong niya sa dalawa niyang palad ang mukha ko kaya napanguso tuloy ako.
"Ngi, hindi kaya, ang pangit mo kaya, Kuya Pangit. Si mommy ang kamukha ko no!" ingos ko. Aliw niya akong tiningnan ba
