Mabilis na lumipas ang araw, buwan hanggang sa inabot na ng limang taon. Hindi pa rin tuluyang buo ang aking paghilom pero malaking tulong ang suporta ng aking pamilya. Kuya Janus always calls me at natutuwa akong hindi niya ako nakakalimutan kahit na malayo ako.
Nang umuwi ako sa Pilipinas nang mamatay si Sister Bandut ay talagang nakipagbonding ako sa aking kapatid dahil sobra ko siyang na-miss. Hindi pa nga lang kami muling nakakapagusap ni Kuya Junnie. Kung ako na ampon lang ay hindi pa rin tuluyang tapos sa pagluluksa, ano pa kaya siya na tunay na anak kaya naman hindi ko na pinilit pa ang sarili. I just hope that someday we could be siblings again. Araw-araw kong pinagdarasal na sana ay mapatawad niya na ako.
"Kuya, ano na ang balita? May bago ba?" tanong ko kay Kuya Neil. He was
