Nang makarating kami sa aming paroroonan ay nakablindfold pa rin ako. Naramdaman ko lang na tumigil sa pagmamaneho si Nicolas ng sasakyan.
Sumasakit pa rin ang sugat ko sa ulo. Bwesit talagang Nicolas na ito eh.
"Oh, hindi ba atat kang malaman kung saan tayo pupunta? Pwedi mo ng kunin ang blindfold mo," ani ni Nicolas sa akin.
Dahan dahan kong tinanggal ang nakatakip na panyo sa aking mga mata. Kinakabahan ako habang ang mga kamay ko naman ay nanginginig.
Nang makuha ko na ang blindfold may nakita akong maliit na kubo. "Ano ang ginagawa ntin dito?!" kinakabahan kong tanong.
Itinulak niya ako. "Pasok!" sabi niya at ngumisi ng nakakaloko.
"Nicolas! Ano ang ginagawa natin dito? Bakit mo ako dinala dito?" sabi ko. Dumidilim na ang paligid. Mga tatlong oras ata ang byahi namin mahigit pa
