Chapter 17

1283 Words
Explanation, Her POV: "A-ano bang sinasabi mo? Sinong Ken? Please lang naguguluhan nako oh" nauutal na sabi ko hindi ko rin namalayan na pumapatak na yung mga luha sa mata ko. Ano ba kasi yung sinasabi nya, sya ba yung Ken na laging nasa panaginip ko, pero pano naging sya kung nag kataon. "Callista... Alam ko na hindi mo ako maaalala kasi dahil sa ama ko nag ka amnesia ka, pero please sana naman kahit yung simpleng masasayang araw lang natin ay maalala mo" mariin nyang sambit habang hirap na hirap na sa pag hinga. Buti na lang talaga ay wala masyadong tao kaya hindi kami napapansin dito. "Sobrang nauulila nako ng dahil sa mga nangyari, kung alam mo lang kung ano yung mga pinag daanan ko, maiintindihan mo kung bakit ako umiiyak sa harapan mo"isang mahabang pag hinga ang kanyang binitawan dahil sa mabilis nya na pag papaliwanag. " Callista... Please lang oh ayoko dagdagan yung problema mo dahil sa nangyari sayo pero pakiusap (I can't stay that your being like that without remembering me) "maraan syang sabi na ikina gulat ko ng lubusan. Hindi ko na alam yung gagawin ko sandali lang tangina naman oh. " Professor Ken-i mean Ken pwede bang huminahon ka muna please "pag papatahan ko rito. Hindi ko kaya na makita syang umiiyak sa harapan ko para kasing may kung ano na tumutusok sa puso ko. Habang pinapatigil ko sya sa pag iyak nakita ko na lang bigla ang pag liwanag ng kanyang mukha na para bang may naalala sya. " Callista... "He said in a husky voice at biglang tumayo sa pag kaka luhod. "Look maraming nakatingin satin, you come with me" sabi nya sakin tumingin ako sa paligid at meron kakailan na tao ang nakatingin samin kaya wala akong nagawa kundi ang tumayo rin at sundan sya. Akala ko talaga susundan ko lang sya pero hinawakan nya yung kamay ko para na tuloy kaming naka holding hands. Habang nag lalakad papunta kung saan nya pinarada yung sasakyan bigla na lang syang huminto kaya naman napatama tuloy ako sa likuran nya. Naaamoy ko ang magbango nyang amoy "My Callista can... Can we go to my condo? " sabi nya oh diba ngayon tawag na naman nya sakin My Callista gulo rin ng utak nito. "Bakit kailangan mo pa mag tanong huh " sagot ko rito bakit hindi nya nalang paandarin yung kotse nya. Hindi sya sumagot bagkus sumimangot sya at patuloy na naglakad habang hawak hawak parin ang aking kamay. Ng andito na kami sa labas ng sasakyan nya binuksan nya ang pintuan sa harapan para maka upo ako. Ng maka upo nako ay pumasok narin sya at nag simulang paandarin ang sasakyan. Habang nasa byahe kami ay naamoy ko ang p*********i nyang amoy, bakit sobrang bango nitong isang toh. Nakatingin ako sa labas ng narinig ko ang mabigat nyang pag singhal at biglang nag ayos ng lalamunan. "I-i said that earlier to get your permission baka kasi mamaya if pumunta tayo sa condo ko ay hindi ka naman pumayag" malamig nyang sabi. "If you're the one who's asking me I will automatically agree alam ko naman na wala kang balak na masama" sabi ko rito kasi totoo naman eh kapag nasa tabi ko sya I feel safe kaya oo nalang. Nakita ko lang sya na tumango pero ako marami paring kung ano ano ang pumapasok sa isip ko. Nalilito talaga ako ano ba kasi ang nangyari bigla na lang sya nghingi ng pasensya. Tapos Pasensya daw dahil sa ama nya ay nawalan ako ng ala-ala, so it means may kasalanan si dean rito? And ito yung hindi ko makalimutan sa lahat daw ng pwede kong malimutan bakit sya pa daw na mahal na mahal ako? Sya ba si Natoy? Pero weytt mahal? Mahal nya ko? Habang maraming kung anong bagay na nasa isip ko ay bigla ako nakaramdam ng antok. "Malayo pa naman ang Condo ko rito you can sleep for awhile gigisingin na lang kita pag andun na tayo" mahinang sabi nya ng may naramdaman akong kung anong bagay sa tyan ko. Hindi naman ako buntis imposible so kung hindi ako buntis ano yun? Kinikilig ba ako? Napa tango na lang ako at niyakap ang sarili dahil sa lamig ng kotse nya. Sa bawat segundo na lumilipas ay naramdaman ko ang pag bigat ng talukap ng mata ko ng pipikit na ang mata ko nakita ko na lang na tinanggal ni Ken yung Jacket nya at ipinatong sa nilalamig ko na katawan. --------- "Mom,Dad I'm home" I said genuinely after I went to school. I entered the house but I noticed that my parents and siblings looked pale and sad. So I walked to hug them but I saw them hugging my dead dog. "M-mom what happened?" I started crying because my dog who's been with me for almost 8yrs died. "Dear I'm sorry but your pet died because of parvovirus" My mom explained to me what is parvovirus. And yeah it is a virus that dog can get when they eat or touch something that has a full of bacteria. But I raised it very well, how does my dog get something like that? I hugged my dog and started crying, my siblings are tapping my back and saying let's bury it, so I nodded. --------- After we buried my dog I excused myself to my parents. They agree because they know that I'm sad because of what happened. While walking went to the forest I saw a family that was living at the big mansion behind our mansion, well I guess that mansion is for sale, after all there's no one living there. But I didn't care and just walk until I seen the wood in the middle of the forest, I sat on it and started crying. I'm crying and just let out my feelings because Luna my dog is always with me when I'm lonely and now she's gone. While crying I heard a step nearby but I didn't stop crying but then I suddenly wiped my tears when someone approached me. He's handsome, and tall maybe he's around 17yrs old? "Hey... You fine"he suddenly asked and I saw from his expression that his sincere. "Wh... Who are you"I almost had a mental block because of his handsome face. Well definitely he just ignored my question, but wait isn't he that boy I saw earlier? "Hey? I said who are you"I asked him again cuz he ignored me a minute ago. "Uhm... Hello I'm from" He stopped and I know he doesn't know what this place is called so I spoke. "You mean you moved? In that house? " I pointed behind the big Tree because I know that a big mansion is located in that direction. "Yeah... By the way are you alright? Well it seemed that your not alright after all, but can you even just tell me your problem? " he asked suddenly well I looked confused for a second because of that sudden asked but what can I do. "Ehh? Uhmm... Ok if you say so" I just nodded and I saw his face lightly smiled at me. So after that I told him what happened because I cried and why I came to sit in the middle of the wood. While I was speaking I saw him staring at me with a sparkly eye and listening to me. And after I tell him everything we become friends and I know his name too. Well his my first friend and yah I can't doubt my feeling I knew that I had a crush on him, my first crush rather. After all his name is (Makenzee Claes)-
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD