Chapter 16

1607 Words
Alyza’s POV Para akong zombie na naglalakad palabas ng opisina ni Tito kanina and here I am standing infront of the door where my mom is in. Hindi ko matanggap sa sarili ko na ganun siya. Na ganun ang nanay na meron ako. All along I thought she was kind, loyal and loving but she too has her dark secret. Thinking about facing her now makes me out of breath. Nakakasuffocate na malaman na hindi niya minahal ang tatay ko. Ang sakit-sakit malaman na yung pamilya na akala kong masaya ay hindi pala totoo. This was all along about the money. Sabagay ilang tao din akong nanirahan noon sa ibang bansa I was sent their for my own protection. At ngayon halos naiintindihan ko na si Daddy kung bakit pinagbabawalan niya akong lumabas noon o sumama man lang kay mama kapag mamasyal kami. He was afraid mom would run away and snatch me from him. He sent me abrod to protect me from my mother. Am I right? Or Im just over thinking things? Tinitigan ko pa ng dalawang beses ang door handle bago ko ito pihitin para bumukas. I slowly entered quietly making sure there isnt any noise. Nakita ko si Karlos na nakahiga sa maliit na sofa habang si mama naman ay natutulog. Alam kaya ni Karlos? Maybe not. He was with me the whole time in abroad. I walk quietly towards my sleeping mom. I got all my soft features from my mom except my nose and eyes. Ang matangos kong ilong ay namana ko kay daddy and my hazel eyes. Humigpit ang pagkakahawak ko sa singsing na binigay sa akin ni Tito kanina. If this was from Nathan's father... was my mom involve from the robbery that happened to dad five years ago? Kapag ba binalik ko sa kanya to ngayon ay iiwan niya ako at babalik sa lalaki niya? Will she go back to the man she truly love? How about Nathan? What if he learns about this? Oh God. I saw her move and opened her eyes slowly. Hinintay ko siya magsalita. She move carefully and her lips slowly formed a smile the moment she saw me. I could cry right now. "Anak kanina ka pa ba nandyan?" She reach for my hands and pull me closer to her. I didnt utter a word. "May problema ba, Alyza? Anak? Are you okay?" God! I cannot confront her now. Not in her condition! I hug her tight. Not now. Makakapaghintay naman siguro to. If I confront her now and asked her questions baka lumala lang ang kondisyon niya. Naramdaman ko ang pagyakap pabalik sa akin ni mama. Ang paghagod niya sa likod ko. "Why are you crying? May problema ba?" I shook my head. "I just miss you mom. Sana gumaling ka na" I hug her tight. Nanatili kami sa ganung position hanggang sa mapunasan ko na ang mga luha ko. Lumayo ako sa kanya at sinuklian siya ng matamis na ngite. "Its been days since you last visited me. Saan ka ba nagpupunta? Karlos said nagquit ka sa trabaho mo?" Tiningnan ko ang natutulog na si Karlos. Nakoo! Kahit kailan talaga! "Umuwi ako sa hacienda ma. Na-miss ko kasi bigla eh" she smiled. "Talaga? I miss the hacienda too anak. Sana ay makalabas na ako rito at ng makauwi na ako sa bahay natin. " Gusto ko sanang maniwala na namimiss niya din talaga ang hacienda nila ni Daddy pero knowing the truth pakiramdam ko ang nagsisinungaling si mama. "Tsaka pumunta nga pala ako kay Tito Jeric kanina ma" kunyaring excited at masaya kong sabi sa kanya. I saw how her reaction change. How her body froze as I mentioned dad's brother. I hate to admit this but I think she is lying to me. "A-anong ginawa mo dun?" Her voice started to stutter na para bang kinakabahan. "I visit him hindi ko na kasi nakakausap si Tito. Alam mo namang his my favorite uncle!" I giggled Kung may audition lang ngayon ng kaplastikan pasadong-pasado na ako. Halos pilit lahat ng ginagawa ko. Ang galing ko talagang magpanggap! I handed her the ring Tito Jeric gave me. Again, I watch her reactions. She stiffened more. Parang nakakita ng multo ng nakaraan. Her eyes were stuck on the ring in my palm. "Pinapabigay po ni Tito Jeric ma" I happily told her the best tone of voice I could ever sound. She looked at me then to the ring. "Bakit niya binigay sayo yan?" I looked at the ring. "Sabi niya bigay ko daw po sayo to kasi importante daw po sayo" She shakingly reach for it hanggang sa makuha niya. She looked at me like she want to cry so bad. And seeing her reactions is killing me inside. I just want to ask her if she did love dad back then? Kahit konti lang. "Bigay po ba ni Dad yan sayo ma?" Natahimik siya sa tanong ko. She didnt answer me. Umiwas siya ng tingin. "Its a gift" mahina niyang sabi. My lips formed an 'O' . Really? May asawa na pero tumatanggap parin ng regalo sa ibang lalaki? Like wtf? "Talaga? Its beautiful mom" I plastered a smile on my face. Just keep smiling Aly. Keep smiling. Inilagay niya ito sa ilalim ng unan niya atsaka hinarap ako. "May iba pa bang sinabi ang Tito Jeric mo?" She looks nervous as she asked me. You should be mom. "Nope. Umalis din ako agad may pupuntahan pa kasi ako" Sakto namang nagising si Karlos at muntik na mahulog sa hinihigaan niya ng makita ako. I grinned and laugh. "Clumsy Karlos!" I teased him. Napakamot siya sa ulo niya saka tumayo at inayos ang sarili. "Hi Tita, andyan na po pala ang mapanlait niyong anak" tumawa si mama. Nanlaki naman agad ang mata ko. Ano daw! "Shut up! Ikaw mapanglait sa ating dalawa!" I smirk at him. Lumapit siya sa akin at ginulo ang buhok ko. "Joke lang Laine! Namiss lang kita!" Hinampas ko ang kamay niyang nakapatong parin sa ulo ko. "Get your hands off me Karlos!" Tumawa silang dalawa ni mama. I used to enjoy scenes like this pero hindi ko magawa. Nagpaalam na ako agad kay mama at sinabing babalikan ko rin siya. Hinatid ako ni Karlos hanggang sa labas ng pinto ng kwarto ni mama. "You look sad to me Laine" I raised my eyebrows on him. Wag na wag kang magpapahalata! "Well you still look an asshole to me" I smirk at him. Tumawa naman siya. Baliw to. "Oo na! Ang sama mong bestfriend sa akin!" "Well pasensyahan tayo ako naging bestfriend mo. Kung gusto mo humanap ka ng iba!" I hissed at him. Lalo siyang tumawa pero bigla niya akong yinakap. I was taken aback. Whoah. "You know I'll always be here right? Isang tawag mo lang dadating ako Laine" His words comforted me. Kahit papaano ay may taong nagpaparamdam sa akin na safe ako. "Kilala kita. Kanina nung nakikipagusap ka kay Tita I was already awake. Inoberbahan kita and I know that your sad. I know your keeping something from me. From us" Huminga ako ng malalim saka ko siya yinakap pabalik. "Kapag naayos ko na ang lahat. Kapag nalaman ko na ang totoo I swear I'll tell you everything Karlos" Inihiwalay niya ako sa kanya at inobserbahan ang mukha ko. Then he smiled. The smile of my angel. "Kahit hindi mo sabihin sa akin ang mahalaga lang talaga sa akin ay masaya ka at nasa maayos na kalagayan." Truly, the girl whoever Karlos will marry is very lucky. Full package. And sadly that girl isnt me. There are thing he deserve better. And he dont deserve me. I can only give him friendship. I kiss hik in his cheeks and said thankyou. He was and always been there for me. For the family I thought was real. Pagkatapos ay umalis na ako at may pupuntahan pa ako. Karlos Point of View I always watch her walk away from me but she's always been wearing her happy smile but today seeing her walked away from me worries me. Her eyes tells me something is bothering her. I shook my head to shoo away my thoughts. Makapasok na nga sa loob. Naabutan ko si Tita na umiiyak kaya agad akong napatakbo sa tabi niya. " Tita! Okay ka lang po? Anong masakit? Ano pong nangyari?" But she didnt answer me instead she showed me a sikver ring with two little twikling diamonds on it. Kumunot ang nuo ko. "Saan po galing yung singsinh Tita?" I asked. She wipe her tears. "Alyza returned this ring to me..." "Bakit po na kay Laine?" "No. It was given to her by Jeric. Pinapabigay sa akin" Oohhh kayy? "Sino po nagbigay sa inyo yan?" I took a closer look on the ring. Mukha pa lang ay mamahalin na. Siguro yung daddy ni Alyza nagbigay. May iba pa bang magbibigay? "She would get mad at me Karlos if she learns the truth" natahimik ako sa biglaang sabi ni Tita. Naguluhan ako bigla. "Huh? Sino Tita?" " Alyza will not forgive me if she learns that I betrayed his father" Nanuyo ata ang lalamunan ko dahil hindi ako agad nakapagsalita. Betray?! "Are you saying you had like an affair Tita?" She slowly nodded. "Its not just an affair Karlos. It was something unforgivable" At the moment I am confuse of what she's saying but I am sure something big is going to happen anytime soon. "Kahit ano pa yan Tita sigurado akong maiintindihan ni Laine. She loves you so much. " I assured her. "I wish she would, Karlos"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD