Chapter Twenty Nine
Habang nakayuko ay nagawa pa ring itabi at magpreno ni Ardel ng sasakyan. May kinayod nga lang siyang hanay ng mga bangketa sa gilid ng daan. Mabuti na lamang at alerto ang mga taong natitinda at walang nasaktan. Kitang-kita niya kung paano umalis palayo ang lalaki na nagtangka sa kanilang buhay. Agad namang bumalik ang atensyon niya kay Sarah.
"Sarah? Okay ka lang ba? Nasaktan ka ba?" He instantly checked her. Hindi naman ito sumasagot. Hanggang sa napansin niyang may dugong dumadaloy mula sa ulo nito. "Shet! Sarah! Sarah! Wake up!"
"Hoy bumaba ka dyan! Sinira mo ang mga paninda namin!" Binabato na ang windshield ng sasakyan ng mga taong naperwisyo nila. Dali-dali siyang dumukot ng pera sa kanyang wallet saka iniabot iyon sa mga tao. Hindi naman na siya nag-aksaya p
