Chapter 1
Ane Marie Garcia!, tawag ng kanyang ama sa kanya anjan na po papa sandali lang po heto na po lalabas na ako.
Bakit ba antagal mo magbihis ha malalate na tayo!, pa relax ka lang masyado kang high blood hahahaha.
Nasaan ang mama mo!, aba malay ko asan si mama.
"aray!, pa naman ohh bakit ba ang hilig mong mambatok.
Umayos kang bata ka, ipapatapon na talaga kita sa pacific ocean.
Ano ba problema ninyong mag ama!. 'yan anak mo honey hindi ko na alam ano gagawin ko sa anak mo na yan.
Subrang pasaway pati ako sinasagot sagot na niya honey.
Papa hanep kailan pa ba kita sinagot sagot aber.!.
"Ohh tignan mo honey.
Aray pa!, nakadalawa kanang batok sa akin ahh, mabait naman ako papa ahh diba mama "puppy eyes" oo anak pag tulog.
"mama", pinagtawanan na lamang nila ang kanyang anak.
Halika nga dito anak heto tatandaan mo ha mahal na mahal ka namin ng papa mo ikaw lang ang nagiisang kayaman namin ng papa mo.
"opo mama tatandaan ko po yan mahal na mahal ko din po kayo.
Ahhhhhh! group hug iloveyou mama papa.
Ohh siya tama na ang drama. kailangan na natin umalis dito at mahaba haba pa ang byahe natin papuntang manila.
Nanay Ason ikaw na muna bahala dito sa bahay ha pag may kailangan po kayu o may problema po dito sa bahay tawagan niyo lamang ako nanay ok.
Oo iha magiingat kayu doon lalo kana Ane huwag kang pasaway doon huwag mong bibigyan ng sakit ng ulo ng mga magulang mo.
Opo nana Ason mamimis po kita.
"aysus tung batang to oo halika nga dito, dalaga na talaga ang aking alaga sana paguwi mo anak my baby kana.
Nana! nagbibiro lang ako anak basta magiingat ka doon ha. "opo kayo din po magiingat po kayo dito nana mamimiss ko po kayo.
Ohh sige na naghihintay na ang mama at papa mo, malayo pa ang byahe niyo.
"opo, nana aalis na po ako, bye nana mag iingat po kayu dito.
Oh siya aalis na po kami nanay ingat po kayu dito, halika kana anak aalis na tayu opo ma paalam nana Ason.
Kung ako lang ang masusunod ayokong umalis dito nakikita ko ang lungkot sa mukha ni nana Ason mamimis ko siya ng subra.
Bakit pa kasi kailangan pa namin pumunta sa manila. Napabuntong hininga na lamang ako. Ang sakit sa dibdib na iwanan mo ang lugar na kinalakihan mo.
Ano kaya magyayari sa amin sa manila bagung kabanata na naman sa buhay namin ang paninirahan sa manila.
Be nice to us manila philippines.
Ramdam ng mag asawang Garcia ang kalungkutan ng kanilang nag iisang anak.
Kung hindi lang kay don hindi kami aalis sa lugar na ito.
Anak wala ka na bang nakalimutan.
Wala po mama.
"ohh siya sige tayo na honey, kunin mo na ang mga maleta natin.
"ma ako na po magdadala niyan, kaya mo ba anak mabigat to.
"opo mama kaya ko po to magaan lang naman po, sabay hagikgik niya.
Ano ba laman ng mga maleta mo anak parang kinuha mo na ata lahat ng damit mo closet.
Papa hindi ah may natira pa kunte hahaha.
Ikaw talagang bata ka.
Nang maayos na namin lahat ng maleta namin sa sasakyan.
Lumingon muli ako sa bahay namin kung saan ako lumaki nakakalungkot lang dahil aalis na kami sa bahay namin.
Sabi kasi ni papa baka matagalan kami sa manila.
Baka doon na din daw kami titira sana darating ang araw makabalik din kami sa bahay namin.
Ganito pala pakiramdam na lisanin mo ang sarili mong bayan ang bigat sa loob.