Angel’s dusk

5

Hapong hapo ako matapos niya akong angkinin. Kahit na masakit ang katawan ko ay pinilit kong tumayo at pumunta sa loob ng banyo.

Isang malaking salamin ang bumungad sa kin. Hindi na dapat ako magulat sa nakikita ko sa salamin. Pero hindi ko mapigilan na maawa sa sarili.

I got bruises all over. hand prints in my neck because of his rough hands.

Hindi ko na sya pinagtuunan ng pansin, hindi ko alam kung tulog na ba ito. Pero ng kumatok sya sa pinto ay kinabahan ako.

"Baby." Malambing niyang turan.

Napakagat labi ako. Nangilid ang luha ko at agad ko naman iyong inalis.

"W-wait…"

Matapos kong ayusin ang sarili ay lumabas na ako. Naabutan ko syang nakaupo sa kama.

"Come here."

Nanginginig ang katawan ko habang lumalapit sa kanya. Hindi ko sya matingnan sa mga mata dahil sa takot.

"I'm sorry. I hurt you again." He said.

Agad niya akong kinabig at pinaupo sa kandungan nya. Pinalis nya ang mga luha ko. He traced the bruises on my skin.

"f**k!"

I can't look at him. But I'm confused with him. He's sorry for forcing me again? Unbelievable.

"Lucianno."

May emosyon akong nakikita sa mga mata niya na hindi ko mapangalanan. Hindi ko na alam kung ano pa ang iisipin ko. Hindi ko siya maintindihan.

"You're my wife now." Tumingin ako sa kanya. Mapungay ang mga mata niya habang sinsabi iyon sakin.

Tumango ako.

"We don't have a good start. I'm sorry for forcing you to be with me."

Napaawang ang labi ko.

"Iyon lang ang alam kong paraan. I know you don't like me." Titig na titig ito sa akin.

Umpisa pa lang naman sinabi ko na kung bakit ayoko sa kanya o sa pamilya niya. Bukod sa mayabang at hambog ay manyak pa.

"But still, I don't regret having you."

Sobrang lapit ng mukha niya sa akin kaya medyo nailang ako. I see his features more clearly, his eyelashes are so thick and long,

His eyes is so mesmerizing, ang pinakagusto kong parte ng mukha niya.

"You're now mine, there's no turning back."

Kinaumagahan, maaga akong nagising, sa totoo lang ay hindi ako nakatulog ng maayos. Lahat ng nangyari nitong mga nakaraan ay iniisip ko.

Wala akong telepono para matawagan si Ina. Hindi ako pinahintulutan ni Lucianno. Kahit anong pilit kong hingin na kausapin ang pamilya ko ay nagagalit siya.

Naiiyak ako, hindi ako sanay na hindi kasama si Ina. Hindi ako komportable sa lugar na ito, lalo na at wala siya.

Bakit ba ipinagkakait niya sakin ang mga magulang ko, oo may kasalanan ako, kinunsyaba ko si Ina para tumakas noon, pero magulang ko pa rin ang mga ito.

Nang gumalaw si Lucianno sa gilid ko ay napalingon ako dito. Gising na pala ito. Nakayakap sa bewang ko.

"Good morning." Bati niya.

Ngumiti ito at umangon. Hindi naman ito ngumiti noon. Laging ngisi ang nasa labi pag magkakatagpo ang mata namin. Pero ngayon, napapansin kong ngumingiti na ito.

Nagpunta ito sa banyo. Tumayo na ako at inayos ang kama. Sakto naman na lumabas ito ng matapos ako, kaya naman pumasok na ako sa banyo.

Walang nangyari kagabi. He just hug me…

Siguro, may mga gabi talaga na ganun. Hindi ko inaasahan, lalo na, una pa lang kung paano niya ako angkinin. O baka naman nag sawa na siya sa akin?

Agad ko iyong inalis sa isip. Ano ngayon kung ganon nga? Diba iyon naman ang gusto ko? Makalaya, makauwi at bumalik sa dating buhay.

Bumaba ako, naabutan ko siyang nakatayo, nagluluto. Ako dapat ang gumagawa noon. Nahiya tuloy ako.

"P-pasensya na kung nag tagal ako, ako na Lucianno." Lumapit ako sa kanya. Akmang kukunin ko na ang sandok ng iiwas nito iyon.

"Just sit, Luz." Mababang ani niya.

Bumuntong hininga ako. Pumunta ako sa dining table. Naiisip kong ayusin na ang pinggan at baso.

Umupo ako, ganun din siya. He look at me. Akmang kukuha na ako ng pagkain ng bigla niyang kinuha yung sandok at siya na ang kumuha ng pagkain.

"A-ako na." Nahihiyang turan ko.

"Let me." He said.

Gusto kong maniwala, kung ano man itong pinapakita niya sa akin ay hindi ako sigurado. Feeling ko, pinaglalaruan lang niya ako.

He's rough in so many ways. But doing this to me? Parang hindi na siya ito. Mas maniniwala ako kung sinasaniban siya ng mabuting esperito.

"Hmm-mm." Hindi ko namalayan, nakatitig na pala ako sa kanya. Tinitimbang ang bawat kilos niya.

"Salamat."

Matapos ng umagahan ay nagkulong kami sa kwarto. He is so gentle, parang hindi siyang yung lalaking pinakasalan ko. Parang na nanaginip ako.

Kung pagkukumparahan ko ang nangyari samin nung unang araw ay masasabi kong mas malumanay ang mga galaw niya. Hindi na katulad noon na marahas.

Iyon ang nasa isip ko buong araw, kumain at nanood lang kami. Dahil din sa pagod ay natulog ulit ako kinahapunan.

Gabi na ng magising ako, nasa tabi ko siya at nakatitig lang sakin. Agad akong napabangon. Gulat na gulat. Parang aatakihin ako sa puso.

"Lucianno." Napahawak pa ako sa dibdib dahil sa sobrang bilis ng t***k ng puso ko.

"Let's dive." Mapupungay ang mata niya, habang naka ngisi sakin.

May nakakalokong ngiti ito sa labi, natutuwa ata sa reaksyon ko kanina.

"Hindi ako marunong lumangoy." Pagamin ko.

Ngumuso siya. Tumayo at nilahad ang kamay sa kin. Kinuha ko naman iyon.

"I'll teach you, Honey." Nanlaki ang mata ko sa itinawag niya sakin. "Come on."

Tinuruan niya ako sa paglangoy, habang nakahawak sa bewang. Hindi parin ako sanay na hinahawakan niya. Naiilang parin ako.

Todo ang alalay niya sa kin habang tinuturuan niya ako. Paminsan minsan ay humahawak siya sa bandang pangupo ko at pipisilin iyon o kaya naman ay sa ibaba ng dibdib ko.

Kailangan ko na nga sigurong masanay sa kanya. Napansin ko kasi, walang oras na hindi magkalapit ang katawan namin.

Sa buong linggong iyon ay tinuruan niya ako sa paglangoy, minsan sa dagat. Madalas sa pool. Walang tao sa bandang iyon dahil pag aari niya.

Kaya naman kahit nasa labas kami ay don niya ako inaangkin. Pagtapos ng paglangoy ay aangkinin niya ako. Sa pool man o sa dagat.

Walang araw na hindi mapagiisa ang katawan namin. Hindi na rin siya ganun karahas. At aaminin ko, nagugustuhan ko na iyon.

Hinahayaan ko na angkinin niya ako, hanggang sa magsawa siya. Unti unti ay nasasanay ako sa mga hawak at halik niya.

"Take this." Kakatapos lang namin mag swimming.

Ikalawang linggo na, so far. Maayos naman ang trato niya sa kin. Inabot niya sa kin ang isang supot.

Kunot ang noo ko ng tanggapin ito. Tumingin ako sa kanya. Titig na titig siya sa kin. Tinignan ko ang laman, at nanlamig ako.

Pregnancy test.

Kinabahan ako, pinagpawisan ang mga kamay ko, nanginginig din ang mga ito habang hawak ko ang kahon.

"H-hindi ako-" kinakabahan ako.

"Just take it, i know your pregnant already. But I want you to do it." Tinignan ko siya. Gusto kong umiyak.

Hindi pa ako handa para dito. A part of me wants to have a kid. But our situations is messy. Paano na lang ang anak ko?

"I'll wait." Pumikit ako ng mariin.

Ilang minuto matapos kong gawin iyon ay, hinintay namin ang resulta, mahigpit ang hawak ko sa PT.

And when I know that it's time to take a look. My tears run through my cheeks. Two red lines. That says It's positive.

I'm pregnant.

Tumingin ako sa kanya. Nakatingin siya sakin, binabasa ang reaksyon ko. Tumulo ang luha ko. Naguguluhan sa nararamdaman. Pero alam ko na masaya ako, na may halong takot.

"Buntis ako." Iyak ko.

Titig na titig siya sa akin. Walang emosyon.

"Good, matulog kana."

Tumalikod siya, narinig ko na lang ang pag bukas at sara ng pinto. Naguguluhan ako, bakit parang hindi siya masaya? Bakit parang wala lang sa kanya? Idea niya ito…

Lumabas ako, wala siya sa loob ng silid kaya dumeretso na ako sa higaan. Nagising ako ng wala siya sa tabi ko. Hindi siya natulog sa tabi ko.

Gulong gulo ako sa inaasta niya. Hindi ko siya maintindihan. Hindi siya nagpakita sa kin ng buong maghapon. Umuwe lang siya noong gumabi na.

Nasa kwarto ako noon ng bumukas ang pinto. Hindi niya ako tinapunan ng tingin. Ni hindi siya umimik man lang. Tila hangin lang ako sa silid na iyon.

Napahawak ako sa dibdib dahil sa pagkirot noon. Hindi ko alam ang ginawa ko, bakit siya ganito, at bakit ako naapektuhan?

Lumabas siya, hubad baro siyang nag tungo sa tabi ko. Nakatingin lang ako sa kanya. Tumalikod siya ng higa. Sana hindi na lang siya umuwi!

Ano? Ayaw na niya? Hindi ko mapigilan makaramdam ng galit. Napakuyom ang kamao ko. Sa sobrang sama ng loob ko ay tumayo ako at lumabas ng silid.

"Gago! Gago!" Inis kong bulong.

Ayoko siyang katabi, hayop talaga!

Kinuha ko ang mga susi at pumunta sa guess room. Nilock ko iyon. Doon ko binuhos ang luha ko. I feel so little.

Pagkatapos ng lahat. Buntis ako, ito ang gusto niya diba! Gago siya! Sana hindi na lang niya ako pinakasalan kung ganito din naman ang gagawin niya sa kin.

Ilang sandali pa ay narinig ko ang katok sa pinto, pero walang nagsasalita. Bahala siya dyan. Ito naman ang gusto niya.

"Luz, are you there?" Hindi ako sumagot at umiyak lang ng tahimik.

Nawala naman siya at narinig ko ang paglalakad niya palayo. Nakatulog ako kakaiyak.

Tanghali na ng magising ako, masyadong napahaba ang tulog ko, kahit paano may alam naman ako sa pagbubuntis.

Nag pasya akong lumabas na, gutom na ako, kailangan ko at ng anak ko ng resistensya. Kahit naman hindi ko ito plinano, anak ko pa rin ito. Mahal ko siya.

Ibinalik ko ang susi sa lagayan. Patungo ako sa kusina ng madaanan ko ang kwarto namin.

"She's nowhere! I can't find her! f**k! My wife is f*****g pregnant!" Sigaw niya. Kunot ang noo ko. He sounds frustrated.

"Do your job or I'll cut your neck!" Napairap ako.

What a jerk, kagabi lang hindi niya ako pinapansin! At bakit ba big deal ito sa kin. Is it my hormones?

"I'm here." Malamig kong sabi.

Agad siyang napalingon sa kin, pumikit siya, he look at me worriedly, but at the same time with relief.

"Where have you been?" Tumalikod ako at pumunta sa kusina. May mga pagkain na doon.

Sumunod siya sa kin. Umupo ako, hindi ko siya tinapunan ng tingin. I heard him cursed repeatedly. Kumain ako ng hindi siya ni lilingon. Na bwisit ako sa mukha niya.

"Hon. Saan ka galing?"

Tumingin ako sa kanya. Kita ko ang iritasyon pero hindi ako natakot, hindi ko alam kung saan ko nakuha ang katapangan na pinapakita ko sa harap niya ngayon.

"Sa kwarto."

Kumunot ang noo niya.

"Lumabas ka, saang kwarto ka nag punta?" I smirk.

"Sa guest room." Nag igting ang panga niya. Nagiwas ako ng tingin.

"You're not allowed to sleep in any guest room. You understand?" Here we go again. With his demanding and bossy attitude.

"Okay, sa labas na lang ng bahay."

Tumayo ako at nilagay ang pinag kainan sa lababo. Bago ako makaalis ay hinawakan niya ako sa braso.

"Huwag mo akong subukan! Baka nakakalimutan mo kung sino ako!" Galit niyang turan. Siya pa talaga ang may ganang magalit huh! Ibang klase.

"Kilala kita, Lucianno. Alam ko kung ano at sino ka. Wag kang mag alala, hindi ko nakakalimutan ang ginawa mo sa kin."

Dumilim ang mukha niya. Humigpit ang kapit niya sa kin. Masakit iyon, pero wala akong pakialam. Galit siya! Pwes magalit siya, wala akong pakialam.

"Don't test my patience, wife." He said, with an irritated voice.

Tinitigan ko lang siya, bigla niya akong kinabig papalapit sa kanya. Naluluha ako, naiinis. Sobrang sama ng pakiramdam ko dahil sa kanya.

"Ako pa rin ang masusunod, huwag mong hintayin na mapuno ako sayo!" Galit niyang sabi.

Tinaasan ko siya ng kilay, I know na hindi niya ako sasaktan. I have his child. Mali man na gamitin ko ang pagbubuntis na ito, sasamantalahin ko na. Hindi ako papayag na maging sunod sunuran sa kanya. Now I have his child.

" Sasaktan mo ako? Sige! Saktan mo ako. Bakit ba bumalik ka pa!" Sigaw ko.

Matalim itong tumingin sakin.

"Gagawin ko kung ano ang gusto ko! Nakuha mo na naman ang gusto mo diba? Ang katawan ko! Ang buhay ko, at bahay bata ko! Sige sayo na lahat! Pero hindi itong isip ko. Hindi mo ito ma k-kontrol! Lucianno! Hindi!"

Nagulat na lang ako ng bigla niya akong halikan. Nanlaki ang mata ko. Pinunit niya ang dress na suot ko.

"Akin ka! Mula ulo hanggang paa, at wala kang magagawa doon." Hinalikan niya ang leeg ko, pababa sa dibdib ko.

Gigil na gigil niyang sinubo ang gitnang bahagi ng dibdib ko. Kabilaan niya iyong ginawa.

"I can always have this." Yes! You idiot.

"Sayo na."malamig kong turan.

He just smirk at me. At ipinagpatuloy iyon. Ng magsawa ay pinatukod niya ako sa lamesa, inalis niya ang suot kong dress at panty.

Pinaghiwalay niya ang mga binti ko at dahan dahang pumasok sa loob ko. Napakagat ako ng labi. Hinawakan niya ang puson ko he caress it gently.

"Pinunlaan na kita lahat, malakas pa rin ang loob mo! Hmm. Why are you so upset, hon?" Unti unti itong umulos.

"Tapusin mo na to! Ayaw kitang makita! Nasusuka ako sayo!" Humalakhak siya.

"It must be our baby, hmmm. Is it because I ignored you yesterday?"

"Hindi ka umuwi, dahil nalaman mong buntis ako! Ikaw naman ang may gusto nito!"

Bumilis ang pagulos niya na kina igtad ko.

"I'm speechless! I f*****g don't know how to express my feelings. Also the look in your eyes…"

Were having this conversation while he is taking action between me, I can't believe it, we are really arguring while f*****g each other.

Bumagal ang galaw niya, titig na titig sa akin. Napapikit ako, kakaibang pakiramdam ang nararamdaman ko ngayon, may gusto akong abutin na hindi ko maabot.

Pang hinihigop ng p********e ko ang kanya napapikit siya at umungol, awang ang bibig ko.

I want to c*m. Pero hindi ko magawang sabihin. Nahihiya ako. Umiigting ang panga niya.

"Beg now, Hon." Hinihingal na turan niya. Umiling iling ako. He smirk, dumiin ang bawat hugot at baon niya sa loob ko.

"No…" I cried in pleasure. But I don't want to admit it to him.

Hindi dapat, ayokong isipin niya na panalo na siya. Hindi dapat. s**t! He is torturing me.

"Your p***y is begging to c*m, Hon."

Tama sya, ramdam ko ang paghigop ng p********e ko, sobra akong nabibitin. Halos maiyak na ako sa frustrations.

"Lucianno…" I cried.

Mas lalo siyang bumagal.

"Come on, Hon. Say it. You want to c*m right? I can feel it." Humugot siya at bumaon ng sagad na mas lalo kong kinaigtad. "f*****g good, you're so tight."

Shit! His voice feels so good. s**t ayoko ko na please, tama na. Hindi ko na kaya.

Wala akong nagawa ng bigla na lang bumuka ang bibig ko.

"Please…" I beg.

Mas lalong lumaki ang p*********i niya.

"Please what?"

I feel him in the opening of my cervix. Patuloy niya iyong binabangga. It's like he wants to penetrate it also.

"Too deep, stop, Hindi ko na kaya. Please, Lucianno."

Unti unti siyang bumilis.

"I'm gonna fill your womb, Hom. I promised you." He f***s me deep and fast.

Hanggang sa nararamdaman ko na lang ang mainit na katas niya na pumupuno sa sinapupunan ko. His c**k penetrates beyond perfectly.

Then I fell Asleep.