MY HUSBAND'S MISTRESS

"Good morning love and baby! Luto na ang breakfast natin, tayo na kayo at kakain na tayo!" I cheerfully said sa mag-ama kong nakahilata pa din sa kama. "Wait lang love 5 minutes." Sabi niya ng nakapikit. "Aish!! Masama kayang pinaghihintay ang pagkain! Sige na bangon na kayo jan." Pakunwaring pagalit kong sabi sa kanila. "O sige, pero bigyan mo muna ako ng pampagising!" Jarred said with his evil grin. "Sure! Ikaw pa?" Sabi ko sa kanya at pinupog siya ng halik sa kanyang mukha... Napasigaw ako ng bigla niya akong hinigit pahiga sa kama at pinaghahalikan angbuong mukha ko, matapos niya akong pupugin ng halik ay kiniliti niya naman ako hanggang sa habol hininga na ako ay saka lang siya tumigil. I am the most lucky wife in the world, may masipag, gwapo. Mabait at mapag mahal akong asawa, nasa kanya na ang lahat at wala na akong mahihiling pa, madami akong kakulangan, hindi ako nakapag aral ng kolehiyo dahil ulilang lubos na ako, pero sa kabila nun proud na proud siya sa akin at ipinakikilala niya ako sa mga kaibigan niya. Tinanggap niya kung ano ako, at minahal niya ako ng sobra sobra, kaya nga hindi na ako nagdalawang isip ng niyaya niya akong magpakasal. Dalawang taon na kaming kasal, at masasabi kong perpekto ang pagsasama namin, wala kaming pinag aawayan. Biniyayaan kami ng baby boy, si andrei. 1 taong gulang na siya at nakakadagdag siya sa kasiyahang nadadama naming mag asawa. Mahal na mahal ni jarred si baby andrei, minsan nga may mga pagkakataon na hindi pa niya nailalapag ang mga gamit niya hinahanap na niya kaagad ang baby namin, minsan nga nagseselos na ako dahil mas inuuna niya pang tawagin ang pangalan ni andrei kesa saakin, pero hindi ko naman iyon isinasatinig. Pinapabayaan ko langkasi Jarred always dream of having a bunch of babies, dream niya talaga na magkaron ng madaming anak. Kaya nga nang nalaman niyang magkakababy na kami ay very very excited siya. 2 moths pa lang si andrei sa tyan ko may mga baby dress na siya, si jared kasi sobrang excited, di niya malaman kung anong bibilhin niya para sa baby that time. Nung lumabas si andrei si jarred pa yung naiyak kesa ako, hes very very happy daw kasi after the long wait, he's officially a dad! He's very proud 'cause he spread the good news to the world through social media right after andrei say's hi to the world! (Baby cries) Natigil ang harutan namin ni jarred ng umiyak na si baby andrei, agad naman siyang kinarga ng daddy nya at pinatahan ng tumahan na si baby, bumaba na kami para mag breakfast. Ako nga pala si Jhane Crisostomo-Javier. Hehe sa sobrang happy ko nakalimutan ko na ipakilala ang sarili ko. I'm a plain housewife, kay jarred at kay baby lang umiikot ang mundo ko, sila lang kasi ang pamilya ko. While we are eating breakfast tumunog ang cellphone ni jarred may nag text yata. "A, Love I have to go may urgent meeting kasi sa opisina." "Kahit linggo magtatrabaho ka?" "Ofcourse love, nalalapit na kasi yung promotion ko kaya kailangan ko magpasikat sa boss ko, alam mo naman nagpapabango ako." "Ganun ba? Hindi na kasi tayo nakakapamasyal, ilang linggo na ding postponed yung lakad natin." Lagi kasi kaming nagbobonding tuwing linggo, lately hindi na kami nakakapasyal 'cause he's very busy. "I'm sorry love, promise pag may free time babawi ako sa inyo ni andre." Pagkatapos ng paguusap namin umakyat na siya sa kwarto para magbihis, ng bumaba siya ay nagulat ako dahil hindi naman siya naka formal, t shirt at jeans lang kasi ang suot niya. It's very unussual kasi madalas pag maymeeting siya naka formal wear siya.. "Bakit hindi ka nakaformal?" I asked him. "Kasi hindi naman kami sa office mag memeeting, client meeting ito kaya sa restau. Lang kami magkikita." "A, o sige na baka ma late ka. Mga anong oras ka makakauwi?" "I dont know baka gabihin ako, kasi may dadaanan pa akong seminar after the meeting." "Ok! Text me kapag pauwi kana." "I will, bye love!" He kissed me bago siya umalis.. Nakakapagtaka talaga, aattend siya ng seminar ng ganun lang ang suot? *sigh* pabayaan na nga lang! (Jarred's Pov) "Hindi pa ba siya nakakahalata?" I look at her as she cover her body with the comforter. "Nagtataka lang siya sa bigla kong pagiging busy late lately, pero mukhang wala naman siyang alam tungkol saatin." "Tingin mo hindi siya nakakahalata? For sure nagdududa na yon jarred. Lagi kang wala at hindi kana namamasyal kasama sila. I told you to spent time time with your family. Hindi naman ako nagdedemand ng time mula sayo, ok na sakin yung makasama ka kahit paminsan minsan lang." She told me habang nagbibihis ng kanyang damit. "Pwede ba jullie! Wag kang magkunwari na parang hindi ka nag eenjoy na lagi tayong magkasama! Dont tell me what to do! Atsaka tsaka sinabi ko na sayo na wala siyang hint tungkol sa namamagitan saating dalawa! Kuntento na yon sa mga palusot ko!" Iritable kong tugon sa kanya. "Bakit mo alam? Tinanong mo ba siya if alam na niya? Or nababasa mo ba ang iniisip niya? Jarred kailangan nating mag-ingat. Paano kung maparanoid yon at bigla ka na lang sundan ng hindi mo nalalaman at makita niya tayo? Ano sa tingin mo ang gagawin niya? Malamang sa malamang pag hihiwalayin niya tayong dalawa, at ayokong mangyari yun! Ayokong mawala ka sakin. At sigurado akong gagamitin niya ang lahat ng karapatan niya bilang legal mong asawa, at ako? Sigurado ako na talong talo ako. Kabit lang ako at asawa siya kaya siguradong maiiwan akong mag-isa." Humahagulgol niyang litanya saakin. "Honey ikaw ang paranoid. I assure you na hindi yon mangyayari, if ever na magkabistuhan hinding hindi ka maiiwan mag-isa kaya hush now. Alam kong nakukunsensya ka, and so am I, but what we do? Mahal natin ang isa't isa at mahirap kalabanin ang puso, the more na pinipigil, the more na nangigigil! Whatever happens haharapin natinyon ng magkasama, I'll stick with you no matter what. At kahit na ano pang gawin ni jhane ikaw at ikaw pa din ang pipiliin ko sa huli." Saad ko at kumalma naman siya. Pinatay namin ang buong maghapon sa pamamasyal at panunuod ng sine sa malayong lugar para walang makakita. Ayoko lang ng kumplikasyon. Past 8:00 na ng nakauwi ako. Sinalubong ako ni jhane ng yakap at halik. Ewan ko kung bakit bigla akong nanlamig, wala kasi akong maramdaman sa halik niya, hindi katulad ng kay jullie. "Hi love, ginabi ka ata? Kumain kana ba?" Malambing niyang tanong saakin. "Oo, ngayon lang kasi natapos yung seminar namin e. Si jarred batulog na?" "Oo kanina pa." "A, o sige love shower muna ako." Sabi ko. "Ok" she stares at me while I'm making my way to the masters bedroom. Pagkalabas ko sa banyo ay humiga agad ako ng patagilid sa aming kama. Nagulat ako ng may biglang humalik sa pisngi ko at may kamay na humaplos sa dibdib ko, pababa sa puson at pababa pa ng pababa. Ngunit bago pa marating ng kamay na yun ang gusto niyang puntahan ay hinuli ko na ito at hinarap ang nagmamay ari ng mapangahas na kamay na yun."Jhane, I'm tired!" Gulat at pagkapahiya ang rumehistro sa mukha niya. "I'm sorry, medyo matagal na kasi mula nung huli." Mangiyak ngiyak niya sabi. Ako mismo ay nagulat sa biglang pagtaas ng boses ko, it was unintentional ako mismo ay nagulat sa nagawa ko. And I also dont feel doing 'it' with her."I'm sorry love, pagod lang talaga ko. Stressed kasi ako sa dami ng trabaho ko. Promise pagnatapos to babawi ako ng matindi sayo. But now please let me rest." Tumango sya at humiga na din patagilid sa akin. It's funny to think na hindi ko mapagbigyan ang asawa ko sa mga ganitong klaseng bagay. What can I do? Nanlalamig talaga ako sa kanya e. Iba na ang hinahanap hanap kong makasiping sa kama, hindi na siya and I can't do anything about it. Nag simula ang panlalamig ko sa kanya ng makilala ko si jullie. (Flashback) Na promote ako as director sa kumpanyang pinagtatrabahuan ko. So we decide na mag celebrate sa isang bar along makati. I'm with my co-workers. Everything seems ussual until 1 Girl catches my attention. She's swaying her hips perfectly at the rhythm of the song playing on the dance floor. Naglakbay ang tingin ko sa buo niyang katawan. Nice butt, firm big breast and smooth skin. Whooooo! Pakiramdam ko biglang uminit ang paligid ko. At nag react ang katawan ko. Damn jarred! You're a married man! I dismiss the thought of the girl in my mind at diretsong nilagok ang whiskey ko at umorder pa ulit. Nawala ang lahat ng controll ko ng nahagip ng mata ko na papalapit siya sa direksyon ko. "Hey!" "Uhh, Hi?" Alanganin kong sabi sa kanya. Malandi siyang tumawa "I wanna get laid tonight! Can you do me?" Nagulat ako sa tanong niya. Is she serious? Parang cassual na casual kasi ang pagkakasabi niya as if parang normal na bagay lang ang hinihingi niya saakin. Hindi ako nakasagot sa tanong niya. Baka pinagtitripan lang niya ako e. "Ayaw mo? Ar'rent you attracted to me?" Hindi na ko nakasagot dahil hinila na niya ako palabas ng bar, hindi na ko nag isip at nagpatangay na lang sa kalandian ko. Hindi na ako tumutol at hindi ko na din inisip ang consequences ng gagawin ko. (Jhane's Pov) Maaga akong nagising, ay mali , hindi pala ako nakatulog kagabi dahil sa sobrang kahihiyan na nadarama ko. Tinanggihan niya ko kagabi at sobrang nahihiya ako dahil ako ang nag initiate. Hindi na ata interesado sakin ang asawa ko, siguro pumapangit na ako. Tumataba na ata ako kaya hindi na siya naaattract saakin. Napabuntong hininga na lang ako habang naghahanda ng agahan namin. Matapos kong magluto, umakyat ako ng kwarto namin para sana gisingin si jarred, pero naka business attire na siya ng maabutan ko. Kumunot noo ako dahil masyado pang maaga, 6:20 pa lang. "Aalis kana agad? Masyado pang maaga." Tanong ko sa kanya habang inaayos ko ang neck tie niya. "Yeah, i have loads of work to do." Sagot niya habang nakatitig sakin. Tinitigan ko siya pabalik "Oh, I see. Kumain ka muna bago ka umalis" sabi ko at tinalikuran na siya. Nararamdaman ko ang titig niya sakin habang nakatalikod ako. At siya naman ay nakasunod lang saakin papuntang kusina. Ipinaghanda ko siya ng makakain niya at umupo na para sandukan ang sarili ko ng pagkain. Wala kaming imikan at tahimik na kumain ng bigla na lamang niyang ibinagsak sa plato ang kubyertos niya. "Damn Jhane talk to me! Dahil pa din ba ito sa nangyari kagabi? I said I'm sorry, I'm really tired last night!" Bulyaw niya saakin sabay tayo at martsa palabas ng kusina. Nagulat ako sa sigaw niya pero nagawa ko pa din siyang sundan. "Jarred I'm sorry, napahiya lang ako kagabi kaya hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sayo ngayon." Nakatungo kong sabi sa kanya. Bumuntong hininga siya at pumikit ng mariin. "I'm sorry sobrang stressed lang talaga ko kaya napagbubuntungan kita. Promise I'll make it up to you pag natapos na itong pinagkakabusyhan ko." Hinalikan niya ako sa noo at pumanhik na sa kotse niya at pinaandar na ito. Siguro masyado talaga siyang busy sa trabaho niya kaya kailangan kong habaan pa ang pasensya ko. Kailangan kong intindihin at pagpasensyahan ang pagbabago ng mood niya. Ganun naman talaga dapat diba? Kasi kailangan sa mag asawa dapat may isang laging iintindi. Lumipas ang maghapon ko sa pagaasikaso kay andrei at sa bahay. Ganito lagi ang daily routine ko. Pagkagising mag luluto ng almusal,aasikasuhin ang damit ni jarred aalagaan si andrei at lilinisin ang buong bahay. Gusto ko kasi laging malinis ang bahay para makapagrelax si jarred pag uwi niya dito sa bahay. Naghanda ako ng specia dinner para makabawi ako kay jarred. Mukhang nainis kasi talaga siya kaninang umaga. Kaya para makabawi ako ipagluluto ko na lang siya ng special dinner. Hinihintay ko si jarred sa labas ng bahay namin. 6:30 na kasi at alam kong malapit na siyang umuwi. Ganito kasing oras yung ussual na uwi niya. 8:00 na at nangangalay nako sa paghihintay sa pinto sa pagdating ni jarred. Nilalamok na rin ako pero nananatili pa din akong naghihintay sa pinto gusto ko kasi ako mismo ang sasalubong sa kanya pag baba niya ng sasakyan. Kaya nag hintay ako ng naghintay, 12:45 na pero wala pa din siya naghintay pa din ako ng naghintay hanggang sa mangalay ako at mapaupo na sa pintuan. 3:50 am na pero wala pa din ang taong hinihintay ko. Naiiyak ako! Ganun ba siya ka busy na kahit tawagan man lang ako dahil hindi siya makakauwi ay hindi niya magawa? Ang sama sama na ng loob ko pero naghintay pa din ako hanggang mag-umaga. At nang narinig ko na ang tunog ng sasakyan niya ay napatayo ako at hinintay siya hanggang sa makababa siya. "Bakit ngayon ka lang?" Nanlulumo kong tanong sa kanya. Nagulat siya ng makita niya akong nakatayo sa pintuan at naghihintay sa kanya. "Tinapos ko lang ang mga paper works ko para makapagday-off sa linggo." Pagod na pagod na sagot niya. Pero hindi ko napigilan ang sarili ko at nasumbatan ko siya. "Ganun ka ba ka busy at hindi mo magawang tawagan mang lang ako na hindi ka makakauwi? Hindi mo ba alam na may naghihintay sayo? I'm worried sick! Hindi ko alam kung may nangyari na ba sayo kaya hindi ka nakauwi! You should have call me para hindi ako mukhang tangang naghihintay sa wala!" Umiiyak kong sabi sa kanya. "Pwede ba? Lowbat ang cellphone ko kaya hindi kita natawagan! Pagod na pagod ako sa trabaho tapos ganyan ang isasalubong mo sakin? Imbis na mainit na kape ang isalubong mo bubungangaan mo ko? Kung alam ko lang na bunganga mo lang ang naghihintay sakin pag uwi ko hindi na sana ko umuwi! Buwisit!" Iritang irita niyang sabi. He left me dumbfounded. What was that jhane? Kakasabi mo lang kanina na hahabaan mo ang pasensya mo sa asawa mo! Gusto kong sabunutan ang sarili ko. Sinundan ko si jarred sa kwarto at nadatnan itong mahimbing na natutulog. Tinanggal ko at sapatos at medyas niya at inayos ang pagkakahiga niya. Mukha talaga siyang pagod na pagod. Naiinis nanaman ako sa sarili ko. Pagod na nga ang asawa ko sa trabaho binungangaan ko pa. Tumabi ako kay jarred at hinalikan siya sa labi. At hindi ko namalayang nakatulog pala ako habang nakayakap sa asawa ko. Nagising ako sa mga halik sa aking leeg. Nakikiliti ako kaya idinilat ko ang mga mata ko. "J-jared" Umungot lang siya pero hindi siya tumigil sa kakahalik sa akin. Nakikiliti ako dahil hinahalikan niya ang buong parte ng katawan ko. Pati nga ang talampakan ko hinahalikan niya e. God! I miss this! Pataas na ng pataas ang mga halik niya hanggang sa nakaabot na ito sa aking mga labi pansamantala munang nanatili ang mapaglaro niyang labi sa mga labi ko. Gigil na gigil niyang pinunit ang mga saplot ko sa katawan at pinagsawa ang magaganda niyang mata sa pag titig sa katawan ko na pag mamay-ari niya. Hinalikan niya kong muli sa labi, bumaba sa leeg at nanatili sa mga dibdib ko. Nang mag sawa siya ay bumaba ulit ang labi niya sa tiyan, puson at sa- "Ahhhhh...." Hindi ko na napigilang mapatili nang sinibasib na niya ang kayamanan ko. Pag hindi siya tumigil sa ay may palagay ako na kalbo na siya pagkatapos ng pagpapala niya saakin. "Love, I'm so close" ani ko sa naglalabor na paghinga. "Not so fast" sagot niya, sabay tayo upang mahubad na niya ang kanyang mga saplot bago biglaang ipinasok ang kanya sa akin. "J-jarred it hurts." Masakit na kasi dahil parang gigil na gigil siya sakin. Ang bilis agad ng kanyang atras abante. "Ahh..., sorry love" sabi niya at medyo binagalan ang paggiling sa ibabaw ko.. Nang marahil napagod siya ay iniikot niya ako at ako na ngayon ang nasa ibabaw niya. At tuluyan na nga kaming nawala sa katinuan....... Nagising ako dahil sa pagkirot ng pagitan ng mga hita ko. Totoo nga ang sinabi niyang babawi siya ng "matindi". Naligo na ako at bumaba para maghanda ng tanghalian.. Habang naghihiwa ako ng sibuyas may mga kamay na humaplos sa bewang ko at halik sa palibot ng leeg ko. Hinarap ko na siya "hindi pa ako nakaluto ng tanghalian, maupo ka muna don." Itinuro ko ang silya malapit sa kinatatayuan namin. "Okay, sige. Siguraduhin mo lang na kasing sarap mo yan a." Nakangisi niyang tukso sakin. Hindi ko na siya sinagot at tumungo na lang habang namumula ang mga pisngi ko. Napakapilyo niya talaga! Habang inihahanda ko ang mga kubyertos at pinggan ay naramdaman ko ang malalalim na titig saakin ng asawa ko. Jarred's Pov Tinititigan ko si jhane dahil kinakapa ko pa din hanggang sa ngayon kung may natitira pa ba akong pagmamahal para sa kanya. Sa tagal ng pagtitig ko sa kanya mula pa kanina na nakatalikod siya ay napagtanto ko na kung ano ang nararamdaman ko para sa kanya. Yun ay AWA, hindi ko na maramdaman ang pagmamahal. Siguro ay nawala na dahil kay jullie. Naawa ako sa kanya dahil alam kong pag iniwan ko siya, wala siyang pamilya na matatakbuhan. Tanging mga kaibigan niya lang ang maaasahan niya. Laking pasasalamat ko lang at hindi naman hinihingi ni jullie na iwan ko ang pamilya ko.. Pero alam ko sa sarili ko na kung hihilingin niya ay walang pagdadalawang isip kong iiwanan si jhane. Walang kwenta na kung walang kwenta, sinusunod ko lang kung anong makakapagpasaya sakin. Alam ko rin na hindi magiging maligaya si jhane saakin kung siya ang pipiliin ko, dahil magiging madilim ng tuluyan ang buhay ko kung iiwanan ako ni jullie, ayokong madamay sila sa kamisirablehan ng buhay ko, and jullie is the best choice. Ang hiling ko lang para kay jhane ay makahanap siya ng tamang lalaki na mamahalin siya at hindi gagayahin ang ginagawa ko sa asawa ko ngayon. Jhane is an amazing person, napakabait, maasikaso, at mapagmahal. Kinakantyawa nga ako ng best friend kong si arthur dahil perfest wife material daw ang asawa ko ngunit nagawa ko pa ding magloko. Kahit sa sarili ko nagtataka din ako, hindi ko din alam ang sagot sa lahat ng "bakit" na tanong ng mga taong nakakaalam mg kagaguhang ginagawa ko sa misis ko. Nang nagsimula na siyang maghain ng pagkain ay nginitian ko na lang siya at nagumpisa na kaming kumain. "Love, sorry pala kanina kung nasigawan kita." Paghingi ko ng paumanhin sa kanya.. "Okay lang yun, kasalanan ko naman kaya mo ako sinigawan. Dapat kasi inintindi ko na lang na pagod ka." Lalo akong nakunsensya sa isinagot niya sakin. Ganyan pa din kaya ang isasagot niya sakin kung malaman niya ang mga pinagkabusyhan ko kagabi kaya hindi ako nakauwi. (Flashback) Pauwina ako ng makarecieve ako ng tawag galing sa unknown number. "Hello?" Tanong ko sa tumatawag. "Kayo po ba si Mr. Jarred javier?" "Yes, ako nga. Bakit po? Ano pong kailangan niyo?" "Kilala niyo po ba si Ms. Jullie herera?" "Opo, siya po ang girlfriend ko. Bakit?" "Nahimatay po kasi siya sa mall, isinugod ko po siya sa ********* hospital. Pakipuntahan na lang po siya sa room 407." "What! Okay sige papunta na ko." Dali dali akong pumunta sa hospital at tinungo ang roon number ni jullie. Naabutan ko siyang namumutla at mahimbing na natutulog. Kinausap ako ng doctor niya at napag alaman kong mababa ang dugo niya at mababa din ang pottasium nia. Hayy, malamang nag puyat nanaman siya dahil sa trabaho niya. Isa kasi siyang architect sa isang sikat na kompanya. Okay naman daw siya, kailangan lang niya magpahinga. Binantayan ko siya magdamag. "Okay naba ang pakiramdam mo?" Tanong ko sa kanya ng magmulat siya ng mata. "Nasaan ako?" Tanong niya sa mahinang boses. "Nasa ospital ka, nawalan ka ng malay kahapon sa mall. Ikaw naman kasi siguro hindi ka nanaman natulog kagabi dahil sa trabaho mo. " pinapagalitan ko siya. "Dito ka nagpalipas ng gabi? Pano angasawa mo? Tinawagan mo man lang ba siya na hindi ka makakauwi? Baka nag aalala na siya." Grabe! Yun ang inisip niya kesa sa kalagayan niya? "Wag mong isipin yun. Madali lang naman magdahilan. Ang isipin mo yung makapagpahinga ka at gumaling!" "Umuwi ka na. Kaya ko na ang sarili ko." Malambing niyang sabi sakin. "Hindi ako uuwi hanggat hindi ka okay. Kumain ka muna." Napilit ko siyang kumain, at pinatulog ko muna siya bago ako tuluyang umalis. (End of flashback) "Di kaba papasok sa opisina ngayon?" Tanong saakin ni jhane pagkatapps namin kumain. "Hindi na muna love, pasyal nalang tayo?" Tuwang tuwa naman siyang tumango. "Kunin muna natin si andrei kina michelle." "Okay ikaw ang bahala.