SUMILAY ang pagtataka sa mukha ni Bernard pagkarinig sa sinabi ni Tori. Mabilis siyang umagapay sa dalaga at hindi pa man nito naisasara ang pintuan ng bahay ay nahawakan na noya ang braso nito.
“Tori,” tawag niya rito.
Malamig na sulyap ang ibinigay sa kaniya nito bago binawi ang kamay mula sa pagkakahawak niya.
“Kamay ko ang na-injured, hindi paa ko, hindi mata ko, hindi dila ko. I can still walk, I can still see, I can still talk,” walang emosyong wika nito na sinalubong pa talaga ang pagkakatitig niya, bagay na ipinagtaka niya.
“What’s wrong with you? Bakit mo ba ako ipinagtutulakan palayo?” Hindi na siya nakapagpigil pa sa pagtatanong dito.
Inirapan siya nito at saka siya tinalikuran at naglakad na sa hallway patungo ng elevator. Dali-dali siyang nagsuot ng rubber shoes at saka
