The Devious Woman

CHAPTER 8: Fvck you

Agatha

"BECAUSE I want to fvck you, Agatha," Tibor slowly said, for me to hear it clearly without batting his eyelids. The words were so deep and rough that he made me feel desired. Holding his gray eyes, I felt his need and sincerity. He looked at me differently. I see a craving behind them—passions for me. Like I was a person he didn't dare to touch, yet he wanted me. That's why I didn't feel offended.

He was the very first person who made me feel that way. It was far different from the I-want-to-fvck-you-look I saw in Riggs' eyes in the past.

Para bang may mahika ang mga salita ni Tibor. Hindi ko maiwasan na magtungo ang isipan ko sa bagay na iyon—ang mahawakan siya nang walang pagpipigil o ang kahit na mahalikan siya.

Hanggang sa umabot kami ni Tibor sa usapan na handa siyang turuan ako nang malaman niya na wala akong karanasan at doon natapos ang pantasya ko.

Teach me how to fvck? Was he serious? It’s as if he’s treating me like a w***e. Bigla kong naisip ang seksi at magandang babae kanina. Paano kung umabot kami sa ganoong estado ng relasyon—a fvck buddy. Pagkatapos ay may isa pang babae na magtatanong kung ano ang relasyon ko sa kanya?

“Don’t mind her. She’s Agatha, a fvck buddy.” Pwede niyang sabihin ang ganoon katulad ng sinabi niya kanina. O kaya naman ay posibleng pangalan ng ibang babae ang marinig ko sa kanyang bibig kung sakaling makatalik ko siya. Hindi ako papayag ng tratuhin ni Tibor nang ganoon lang. Malaki ang pinagkakautangan ko sa kanya, pero hindi ako aabot sa ganoon.

Dahil siguro sa mga bagay na iyon kaya lihim akong nainis.

“Sorry. There is no need for a teacher. I am good at anatomy. I may be an inexperienced woman, but I know the pleasure points of the human body,” I said. Bumaba ang mga paningin ko sa kanyang hinaharap. Nakaumbok ang kanyang pagkalal*ki dahilan para mamula ang pisngi ko. Hindi ko alam ang magiging reaksiyon ko nang kumislot ang bagay na iyon.

“Fvck! I am getting an erection just by your gaze,” he muttered.

“And I can tell you are suffering right now.” Should I agree with him? Sigurado ako na gusto kong pumayag sa suhestiyon niya, pero hindi sa ganitong paraan. Ayokong tratuhin ni Tibor na parang s*x item na tutulong sa kanya.

“Fvck!” He gritted his teeth.

Nagsalubong ang kilay ko. Lihim pa rin akong naaasar sa nasaksihan ko kanina. Ang maisip na pumuslit saglit si Tibor sa maikling oras para makipagtalik sa ibang babae ay nagpapakulo sa kalooban ko.

Tumayo na ako sa reclining chair. “Kalilimutan ko ang nasaksihan ko kanina. Sa palagay ko, hanggang doon lang ang magagawa ko. I don’t think I can help you with your needs.”

Nilagpasan ko siya na kasalukuyang nakasalubong ang kilay at nakalinya ang mga labi. Nakabilog ang kanyang kamao at halatang nahihirapan. Nagkibit na lang ako ng balikat. Kasalanan naman niya iyon.

***

INIWASAN ako ni Tibor matapos ang insidenteng iyon. Ganoon din naman ako sa kanya. Ayokong isipin niyang muli na pinagmamasdan ko siya habang may tinatrabahong kung ano sa kanyang laptop kaya nagkukusa na akong magtago sa silid na pinagagamit niya.

Pero iba sa pakiramdam kapag oras na para linisin ko ang kanyang binti o kanyang katawan. Malaya ko siyang nahahawakan sa mga parteng nais ko at naaamoy ko ang kanyang presensiya. Kapag naglalandas ang palad ko sa kanyang balat ay para bang nag-e-echo sa pandinig ko ang “I want to fvck you, Agatha.”

Lumipas pa ang ilan pang mga araw hanggang sa umabot na pala ako ng dalawang buwan sa poder ni Tibor. Hindi ko pa rin hinihigaan ang kama hanggang sa kasalukuyan. Nararamdaman ko kasi lalo ang lungkot. Isang hapon, nakatulugan ko ang magbasa habang nakahiga roon sa sahig. Ginising ako ni Angela.

“Agatha.” Tinapik niya ako sa braso para gisingin.

“Doc. Angela?” Dahan-dahan akong bumangon.

Nakakunot ang kanyang noo at pagkatapos ay tumingin siya sa kama na walang bahid ng pagkakalukot o kahit na ano. Halatang hindi ginamit.

“Hindi ka natutulog sa kama,” wika niya na may kasiguruhan.

“Hindi ko gustong matulog sa kama. Mas komportable ako sa sahig,” ang sagot ko sa kanya.

“Kailan pa?”

“Simula pa nang dumating ako rito.”

“Two months?” hindi makapaniwalang tanong niya.

“Pwede mong sabihin na ganoon na nga.” Nagkibit lang ako ng balikat.

“At sigurado ako na hindi ito alam ni Tibor.”

I felt uncomfortable. Sigurado na iniisip niya na ang weird ko. “Wala pong may alam.”

Hindi ako makatingin kay Doc. Angela. Madalas na dalawa lang kasi kami ni Tibor ang narito sa bahay. Imposibleng makaakyat siya sa second-floor kaya wala siyang ideya. Umupo si Angela sa kama.

“Sit here.” Tinapik niya ang katabing espasyo. Sumunod ako para makapag-usap kami nang maayos. Iyon ang unang beses na lumapat ang puwitan ko roon.

“I checked Tibor’s legs. Mas ayos na ang sugat niya kumpara noong unang dating mo. Still, he needed time to completely heal. May schedule siya ulit ng X-ray sa susunod na linggo. Dumaan lang sana ako para kumustahin ka, pero hindi ko inaasahan na madadatnan kitang natutulog sa sahig.”

“Nalulungkot po kasi ako sa kama. Matatagalan pa siguro bago ako makabawi.”

Tumango-tango siya. “What is your plan after this, Agatha?”

Nabigla ako sa tanong niya, ngunit sinagot ko siya nang tapat. “I have properties in my town. The mansion and the land belong to me. Plano kong bawiin ang mga iyon. Sapat iyon para maipagpatuloy ko ang pag-aaral ko. Gusto kong magtrabaho sa ULab o kaya naman ay maging military doctor kapag natapos ko ang school.”

Shocked was written on Doc. Angela’s face. “Gusto mong magtrabaho sa ULab?”

“Yeah. Pero mas gusto ko sanang—” Hindi ko alam kung paano ko itutuloy nang hindi ako mapapahiya. Nauna pang mamula ang pisngi ko bago ko ipagpatuloy iyon. “Gusto ko sanang magtrabaho nang kasama si Tibor.”

“Oh!” She was now confused.

“I-ibig kong sabihin, doc, gusto kong maging strong t-tulad ni Tibor. I want to treat soldiers and do training with them.”

“I see…” Kahit pa nga nakikita ko na hindi siya napalagay sa sagot ko. Iniba niya agad ang usapan. “About your family, do you think you can handle them?”

Ang maisip ang pamilya ni Tita Berta ay nagpapakulo sa dugo ko. Kung mayroon akong pinagkakatiwalaan sa loob ng dalawang buwan, pumapangalawa si Doc. Angela sa listahan. Hindi ako natatakot na ibahagi sa kanya ang plano ko.

“Dalawang taon akong nag-isip kung paano babawiin ang talagang nararapat sa akin. Yes, I can handle them. Kapag magaling na si Tibor, babalik ako sa amin para paalisin sila sa bahay ko.” Nilingon ko siya na kasalukuyang walang emosyon. “Nakilala mo ba ang daddy ko, Dok Angela? May tatlong taon ka na rin sa ULab ‘di ba? Ibig sabihin nagkita kayo ng daddy ko.”

Hindi ko mapigilan na makaramdam ng lungkot nang maisip siya habang si Doc. Angela naman ay tahimik na nag-iisip. Bakit hindi na siya nagpakita sa akin?

“Hindi ko nakilala ang daddy mo. I was focused on different things,” she simply said. Tumayo na siya pagkatapos na para bang nais niya nang iwasan ang pag-uusap namin. “I have to go. My twins are waiting for me. Dumalaw ka sa bahay minsan.”

Tumango lang ako kahit pa nga nag-aalangan ako na umalis ulit ng bahay at iwan si Tibor. Ang maisip na may babae ulit na magpapaligaya sa kanya ay nagpapakulo sa kalooban ko.