KABANATA XLVIII
Sa mga sumunod na dalawang buwan, sinubukan ulit naming buuin ang mga pagkatao namin. Pumunta sa mga lugar na hindi namin napupuntahan. At sa mga buwan na iyon ay napagtanto ko kung ano ba talaga ang pananaw na pinakamaganda sa mga mata ko. Ang makita si Aaron sa magagandang lugar na iyon... Kasama ko. Walang araw na hindi namin pinaramdam kung gaano namin kamahal ang isa't isa.
Our relationship become secret to our parents. Alam naming tutulan nila ang lahat.
"Erika!"
Masaya akong napangiti habang nakaupo sa mahabang bench, pinapanood si Aaron na pinapakain ang napakaraming kalapati na lupa. Nasa isang bay kami. Isang lugar kung saan makikita ang ganda ng paglubog ng araw.
"Come here!" aya niya sa akin. Agad akong umiling sa kaniya. He frowned like a kid.
"Pleas
