Merlyn
Nang nasa harapan na kami ni Philip. Mabilis namalisbis ang luha sa aking mata. Lahat na lang ng taong nagmamalasakit sa akin kinukuha rin agad. Wala na ba akong karapatan na maging masaya? Ganito lang ba talaga ang kapalaran ko? Yung asang-asa ka dahil mayroon ka ng taong nahanap na alam mong masasabi mong karamay, ngunit naalala ko wala nga lang pala forever sa mundo nakalimutan ko.
Lumakas ang hikbi ko kaya si mama Esmeralda. Hinagod ang likuran ko. Pinaalala niyang mayroon pa akong ibang karamay at siya iyon.
“Philip…” bulong ko. Ramdam ko pinanonood ako ni Bernard ngunit wala na akong pakialam kahit na anong hitsura ko ngayon. Basta naiiyak ako habang pinanonood si Philip.
Mariin akong napapikit at bumulong sa isip lang. Pangako Philip. Magiging matatag kami ng anak mo kahi
