KABANATA 27

2409 Words

Nang makalauo si Kurt sa kanila ay bigla na lang sunod-sunod na tumulo ang kanyang luha. Kanina niya pa iyon pinipigilan pero ngayon ay hindi niya na kayang i-handle pa. Niyakap siya ng mahigpit ni Ed at hinaplos ang likuran niya. "Shhhh.... It's okay, Teen. Nandito lang ako, umiyak ka sa akin hanggat gumaan ang loob mo." Lalo siyang napahagulhol sa sinabi ng binata. Kahit paano ay gumaaan ang pakiramdam niya. Ang kaninang naninikip na dibdib n'ya ay gumaan na. Naaawa siya kay Kurt lalo na sa hitsura nito ng bumagsak ito sa kalsada dahil sa malakas na suntok ni Ed. "Bakit hindi mo sinabi sa akin na susunod ka?" umiiyak na sabi niya rito sabay hampas sa dibdib nito. Nasurprise siya pero hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman n'ya ngayong lahat ay tila biglang naging komplikado. "Wa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD