Chapter 89
“Bakit ang lungkot ng mukha mo?” habang naghihintay ako sa labas ng Shore Corp. Kasama ko ngayon si Nathan na kakalabas lang rin. “May inaantay, kaso mukhang may hinatid pa,” nawawalan ako ng gana na tignan ang ang lahat.
Hindi ako natutuwa…
“Ha? Ayan na sundo mo, oh!” turo niya pa sa isang sasakyan na kakarating lamang. Tumaray lang ako na makita si Gav na nagmamadaling bumaba sa kotse niya at mabilis na pumunta sa akin. “Ano? Hinatid mo?” agad kong tanong ko sa kaniya at kumunot ang noo nito. “N-no! Hindi ko hinatid, bakit ko siya ihahatid?”
“Talaga? Bakit ang tagal mo? Ang lapit lang ng building mo rito, ah!”
“Baby, pinalipad ko ‘yung sasakyan, kakamadali,” hindi naman siya sobrang tagal. Hindi naman siya makakarating kaagad kung hinatid niya pa ang bab
