Chapter 22
“Shore! Baby!” tawag niya sa akin, ngunit nang hawakan niya ako ay agad kong inalis ang kaniyang kamay. “Ano ba? Sinabi ko na nga na hindi kita mahal, ‘di ba?” galit kong tanong sa kaniya, kahit ang totoo ay nagdudugo na ang puso ko.
Kailangan mong lumayo, Gav.
“Please, mapag-uusapan pa naman ‘to. Hindi ba? Alam kong mahal mo ‘ko, babaguhin ko ang ugali-”
“Gav, hindi na talaga ikaw ang gusto ko. Sana maintindihan mo.” hahawakan pa sana niya ako, nang ilayo ko ang aking braso. “Please, Gav. Hindi ko gusto na kulitin mo ako, baka mamaya ay makita pa ako ng boy friend ko.”
Nawala ang lungkot sa kaniyang mga mata at napalitan ng gulat.
“B-boy friend? A-andito ako, Shore. Ako ang boy friend mo.” tumaas ang dalawa kong kilay sa kaniya, saka ako pinag-cross
