Napapa-isip tuloy si Rayleen kung bakit hindi man lang siya tinawagan ng kanyang pamilya. “Nasaan na kaya sila? Hindi ba nila namis ang mga bata?” Maktol nito. Maagang gumising si Rayleen, tulog pa ang mag-ama niya kaya bumaba siya para maghanda ng pagkain. Pagkatapos niya mag luto umupo muna siya, kanina pa niya gustong tawagan ang mommy niya, ngunit na lowbat ang kanyang cellphone. Napangiti si Rayleen, dahil sinagot agad ng ina ang tawag niya.
“Hello, anak salamat naman at tumawag ka, sobrang nag-alala kami sa’yo, kumusta na kayo ang mga bata kumusta na. Pasen’sya ka na pinagbawalan kami ng daddy mo na huwag kang istorbohin.” Napangiti si Rayleen dahil mukhang ayaw yata ng mommy niya na magsalita siya. “Okay lang po ako mommy, maayos rin ang mga bata akala ko nakalimutan n’yo na po ka
