Lander sighed heavily. Dahil doon ay napansin ko na 'to sa aking gilid at mukhang kanina pa siya nakatayo roon. Baka may sinasabi rin ito na hindi ko narinig. I give him a questionning look and all that I got for a response is another set of sighs out of frustration at suppressed anger.
"Hindi ka na naman kumain." Naglahad ito ng kamay. Niyaya akong daluhan siya sa lamesa. Mukhang oras na kasi nang pananghalian. Umiling lamang ako rito. Nag-iwas ng tingin at niyakap na ang aking mga tuhod. Bukod sa yabag niyang papalayo sa 'kin. Wala na 'kong ibang narinig hanggang sa nabulabog ang tainga ko sa ingay na dala ng mga plato at kubyertos na pabalang na nilagay sa lababo.
With all the strength that I have. I stood up and walk to the kitchen. Naabutan ko siya sa may lababo. Nakasangkal doon
