The next day felt unusually calm. Walang alarm, walang email, walang Zoom calls… just the kind of quiet I didn’t know I needed.
After ng business trip, binigyan kami ni Liam ng two-day break. For the first time, parang normal na weekend lang ulit, no stress, no deadlines.
“Bessy… sure ka bang kaya mo na mag isa dito?” tanong ni Parsha habang hawak-hawak ang mga damit niya at inilalagay ito sa maleta niya.
“Haynako Bessy, wag mo akong isipin, sarili mo dapat ang iniisip mo.” nakangiti kong sabi sakaniya habang tinutulungan siyang magtupi.
“Baka kasi magtampo ka sakin e… Kulit ako ng kulit sayo na dito na tumira sa condo ko para magkasama tayo, ang ending ikaw nalang pala mag isa dito. I’m sorry” nakanguso pang sabi nito.
“Don’t worry, i’ll spend this day para makinig sa mga chika mo” n
