After twenty minutes, we stopped sa basement parking ng condo niya.
“Wait, this isn’t a café.” singhal ko.
“No, but there’s coffee upstairs,” tugon naman niya. “Coffee ha?” i teased.
“Devorah,” singhal naman niya at salubong pa ang mga kilay. “it’s coffee, ano bang nasa isip mo?” tanong niya ng nakangisi.
I rolled my eyes. “W-wala–”
“I know what you’re thinking, and wala tayong gagawin, okay?” may kung ano pang pang aasar sa tono nito.
“W-wala naman akong sinabi ah?” inis kong sabi at na-pa-pout pa, kaya bahagya itong natawa
Pagpasok namin sa condo niya, ang tahimik parin, ganoon parin yung vibes niya…
“Ganoon parin pala, di ka talaga nag rerearrange ng mga gamit? or something?” di ko na napigilan ang kuryusidad kaya napatanong na ako.
He laughed, getting mugs from the counter. “
