Heartless Love

Chapter 11

Rogelio Pov

Nahihilo ako pero hindi ako lasing and bawat salitang binibitawan ni Camille ay naririnig ko. Nagtutulog-tulugan laman ako dahil alam kong hindi ito titigil kakadakdak kung hindi niya nakikitang tulog ako. Alam ko na noon pang college kami nan may pagtingin ito sa akin pero hindi ko akalain na hanggang ngayon ay umaasa pa rin siyang mapansin ko. Yes, she is beautiful in her own version pero wala akong mararamdaman na maski ano sa kanya. Ibubuka ko na sana ang mata ko nung biglang tumama sa mukha ko ang mainit niyang hininga. Holy cow, is she going to kiss me? Hindi ba niya alam na kaya ko siya pinapaalis ay dahil natutukso ako sa itsura niya? I am a man afterall and I have my needs. She is only wearing a nighties without a bra inside. And I feel horny the moment I saw her. Hindi ako ganito kay Ashlee dahil sanay na akong nakikita siyang nakasuot ng mga night dress or two piece dahil nga sa sumasabak siya sa contest but why I feel hot right now? Oh God ngayon pa ba ako makakaramdam ng libog? At sa mismong kaibigan ko pa?

Naramdaman ko ang pagdampi ng labi niya sa labi ko, pinakiramdaman ko siya pero hindi niya ito inalis agad. Natutukso ako and I know myself well. Bahala na... Yun nalang ang naisaisip ko. Gumanti din ako ng halik sa kanya. Naramdam ko ang paninigas ng katawan niya.

"If you intended to seduce me, just go on. But if not, you better change your dress and sleep." Wika ko.

"G-gel ah eh, ano kasi..." Hindi mapakaling saad niya. Hinila ko ang batok niya at hinalikan.

"I'm sorry if I can't love you back, but right now I need you. And I'm sorry in advance." Nilamukos ko ang labi nito. wala akong maramdamang maski anong pagtutol sa kanya. Hindi lang ito kumikilos dahil na din siguro sa pagkanbigla.

"If you want me to stop, just tell me." Hinaplos ko ang mukha niya saka siya tinitigan.

"Go on..." Nagulat ako sa sagot niya pero napangiti nalang din ako. That night is one of the most wonderful nights of my life. I never plan to touch a virgin woman pero ako ang nakauna kay Camille. She never complains, She never asks for anything. She just gives herself to me wholeheartedly without any regrets.

After ng gabing iyon nakatanggap ako ng tawag galing sa secretary ko na kailangan kong bumalik sa China agad. nakasalalay daw dito ang kapakanan ni Ashlee kaya naman hindi na ako nagdalawang isip pang umalis kahit alam kong masasaktan ko si Camille.. I can do everything for Ashlee. Kahit ano pa yan basta para sa kanya. For her happiness, kaya kong isantabi lahat.

---------

"Gokongwei's Empire"

"Grandpa no! I can do everything you want just- just don't force her. I love her but it's not enough for her to be my wife. I can be successful without the help of Gokongwei's. I'm begging you, please don't." pagmamakaawa ko sa aking abuelo. Nakikinig lamang ang lolo ni Ashlee.

"But no one is qualified to be her husband other than you!" sigaw niya sa akin.

"She suffered a lot of pain since she was born, so please don't take away her happiness. I will stay here for the rest of my life and accompany you just don't touch Ashlee. She is pregnant." nakita ko ang gulat sa mukha ng kaniyang lolo.

"Ashlee is pregnant? We told you to bring her back. She went to that place just for her revenge not to get back with that damn man!" galit na wika naman ng isa.

"She loves Hammer more than her life, so I am begging you to let her be..." I know what kind of person they are... But this time I won't let them hurt Ashlee.

"Okay, I agree but in one condition." sang-ayon ni grandpa.

"Xiongdi" (Brother) apila naman ng lolo niya.

"Gěi tā Yīgè jīhuì Xiongdi." (Give him a chance) sagot ni lolo. Nagtitigan muna silang dalawa na parang nagkakaintindihan na kahit sa mata lang nag uusap. Tumango na lang din ang huli.

"I want you to find a wife 3 months from now. I don't care the status of their life. I only want you to give us a successor." 3 months? saan ako kukuha ng mapapangasawa ko sa loob lamang ng tatlong buwan.

"Grandpa, where can I find a wife in just only 3 months." ngumiti ito ng nakakaloko.

"That's not my problem anymore. If you can't find any, you are not allowed to go back in Philippines even if it is an emergency." ako naman ang ngumiti..

"Okay, if that's your condition. I am willing to stay here for the rest of my life. Just let Ashlee free from pain." nakitaan ko sila ng panghihinayang pero hindi ko nalang pinansin.

"You really love her but I wish someday you will not regret your decisions." Tumayo na ang mga ito tanda na pwede na akong umalis. Hindi na din ako nag-aksaya ng oras agad na din akong nagpaalam da kanila.

-----------

Ilang linggo na simula nakabalik ako dito sa China nong nakatanggap ako nang balitang nakunan si Ashlee. Gustong-gusto kong umuwi pero di ko magawa dahil kapag ipinagpilitan ko ang kagustuhan ko lalong gugulo ang sitwasyon. Baka ipilit pa nila ang kagustuhan nilang ipakasal kaming dalawa lalo na ngayong walang bisa ang kasal ni Hammer at Ashlee. Nakontento nalang ako sa mga ibinabalita sa akin nila mama. Ayaw ko ding makibalita kay Camille dahil hindi ko alam kung paano ko siya kakausapin pagkatapos nong nangyari.

Nagfocus ako sa buhay, napatunayan ko sa kanila na kaya kong hawakan ang kumpanya ni lolo na ako lang. Mabilis lumipas ang mga taon and at last nagkaroon ako ng pagkakataong makauwi sa amin. Ako ang naatasang maghandle sa bagong negosyo ng mga Gokongwei. Para na din ito sa pagmerge ng kumpanya.

Namiss ko na sila. Namiss ko na si Ashlee. Gusto ko ding humingi ng tawad kay Camille. Nakokonsensya ako.

Pagkarating ko sa aming bahay ay tanging ang katulong lang namin ang naabutan ko. Ang sabi nito ay nasa resort daw sila nila Hammer para icelebrate ang 4th birthday ng anak nila. Nagtaka ako dahil wala naman akong alam na nagkaanak sila after ng miscarriage ni Ashlee. 5 years akong nawala pero updated ako sa lahat dahil hindi nagkulang ang aking magulang na balitaan ako sa mga nangyayari sa kanya. Pumunta nalang din ako para mawala ang curiosity ko.

-------------

Camille POV

"Tita ninang, let's play." tawag sa akin ng 4 na taong gulang na batang lalaki. Hinila niya ang kamay ko patungo sa playground ng resort.

"Magpaalam ka muna kay mommy mo baka hanapin ka." sabi ko dito.

"She knows tita ninang. I told her that we will play." nagpatianod na lang ako sa kagustuhan niya. Wala naman kaming ginawang dalawa kundi ang magkwentuhan sa swing.

"Tita ninang bakit wala ka pa pong asawa?"

"Kasi hindi pa dumarating ang lalaking mapapangasawa ko." sagot ko.

"Bakit wala ka pa pong baby?" napatitig ako sa kanya.

"Nandiyan ka naman na baby ko, kaya okay na ako doon." umalis ako sa kinauupuan ko saka ako lumuhod sa harap niya.

"Di po ba ang baby nakatira po sa tummy ng mommy? Kung baby mo ako di tumira din po ako sa tummy mo?" Hindi ko alam kung anong isasagot ko. Kaya napatahimik nalang ako.

Throwback

"Nagpabuntis ka sa lalaking may ibang mahal?" tanong ng aking kapatid na si Charmaine.

"Gusto ko ng katahimikan kaya pakiusap lubayan niyo muna ako." sabi ko dito.

"Ate alam ba niya na nabuntis ka niya bago siya nawala na parang bula?" tanong ulit niya.

"Charmaine bukas na tayo mag-usap. Kung may maligaw dito at magtanong kung nasan ako. Sabihin mo nag-abroad ako." pailing-iling nalang ito. Hindi ako dumiretso sa bahay namin dahil alam kong sesermonan lang ako ni nanay. Kailangan kong maghanap ng ibang matitirhan bukas na bukas din. Hindi nila pwedeng malaman ba kaya ako umalis sa resort ay dahil buntis ako. Pagkatapos kasi ng nangyari sa kapatid ko noon ay nagbago na din ang nanay. Nagkasundo man sila ni Charmaine pero hindi na talaga niya ito tinanggap sa pamamahay namin. Apat na buwan na ang tiyan ko. Pero hanggang ngayon walang Rogelio ang nagpapakita sa akin. Paano ko bubuhayin ang anak ko na walang kikilalaning ama? Natulog akong malalim ang iniisip.

------------

Isang buwan na akong wala sa resort nonv nabalitaan ko ang nangyari kay Ashlee. Gustong-gusto ko man siyang puntahan pero hindi pwede dahil halata na din ang tiyan ko. Nasa last stage na siya ng paglilihi nong nalaman kong buntis din ako. Hindi ko naman pwedeng sabihin sa kanya dahil natatakot akong makarating kay Rogelio kaya sinarili ko nalang. Dinalaw ko siya sa hospital pero sinigurado kong walang ibang makakakita sa akin. Awang-awa ako sa aking kaibigan, alam ko kung gaano niya katagal inantay na magkaanak siya pero nawala pa sa kanya. Kung pwede ko lang akuhin lahat ng sakit na nararamdaman niya ginawa ko na.

"Mam hindi po ba kayo papasok?" tanong ng isang nurse. Mabilis kong pinahid ang luhang dumaloy sa aking mukha.

"Hindi na miss. Wag mo nalang sanang babanggitin na dumalaw ako." tumango lang ang nurse sa akin.

"Kamusta na ang kalagayan niya miss?"

"Okay na siya mam, iyon nga lang hirap niyang tanggapin iyong nangyari. Sinisisi niya ang kaniyang sarili." wika nito na ikinalungkot ko. Doon ako nakabuo ng desisyon.

"Tita ninang okay ka lang po?" Tanong ng bata.

"Ah oo, okay lang ako. Balik na tayo sa loob baka hinahanap na nila tayo. Maya-maya lang magsisiratingan na ang mga bisita mo." Tulad kanina ay hawal na naman niya ang kamay ko habang naglalakad.

Malapit na kami sa entrance ng pavilion nung mapansin ko ang isang lalaking nakatanaw kina Ashlee. Mabilis na tumibok ang aking puso.

"Tita ninang is that tito Rogelio?" tanong ni Harvey. Nakita rin pala niya ito. Pagkarinig naman ng isa ang pangalan niya ay lumingon ito. Napatitig siya sa akin... No, napatitig siya sa kasama ko. Takot ang naramdaman ko...

"H-hi, how are you?" tanong niya sa akin pero sa bata parin nakatuon ang kaniyang mata.

"Ayos lang, ikaw kamusta na?" pilit kong inaalis ang kaba sa aking dibdib.

"Ayos lang din? He is?" tanong niya.

"Hi Tito, Ako po si Harvey. Anak po ako ni mommy Ashlee. Bakit ngayon ka lang po? Saan ka po galing?" Sunod-sunod na tanong niya. Hindi na ako nakasagot.

"Hello handsome, ako si tito Rogelio, pinsan ni mommy mo. Galing ako sa malayo kaya ngayon lang ako nakadalaw. Ilang taon ka na?" tanong nito.

"4 po, birthday ko po ngayon." tinititigan ko lamang silang dalawa. Kahit saan anggulo tignan hindi maipagkakailang mag-ama sila. Kaya ko kayang itago ang lihim ko hanggang sa huli?