Heartless Love

Chapter 20

Camille Pov

Isang taon na din simula nong naging kami ni Raf. Naging madali ang lahat sa akin dahil na din sa tulong niya. Madaming nagsasabi na naging kami lang daw dahil na din sa mga nagawa niya. At kung wala daw siya ay wala din daw ako sa kinaroroonan ko ngayon. Alam ko naman iyon, dahil iyon naman talaga ang totoo. Pero hindi naging kami para lang makabayad ako sa mga kabutihan niya at ng pamilya niya kundi naging kami dahil gusto ko at deserve niya yon. And now, masasabi kong kaya ko na ding tumayo mag-isa. Ako na ang namamahala sa isang negosyo ng pamilya nila. Ang R.I.M gallery. Ipinaubaya na ito sa akin ng pamilya niya dahil siya na ang CEO ng kumpanya ng kaniyang magulang. Yan ang tiwalang ibinagay nila sa akin na ayaw kong masira.

"Sweetie, mom asks us to go home." Saad ni Raf. Nandito kami ngayon sa condo. Kakauwi lang namin galing trabaho.

"Matagal na din kasi tayong hindi nakakauwi doon Tart "short for sweetheart" namimiss ko na din sila."

"Yeah, and mom said they need to discuss something to us."

"Tara," aya ko sa kaniya.

"Sweetie, let us rest first." Natawa ako sa asal nito dahil para na namang bata.

"Opo, bumalik ka na muna sa unit mo para makapagpahinga tayo." taboy ko.

"I will stay here, just go to your room. Dito lang ako please." nagpuppy eyes pa ito.

"Bahala ka nga." wika ko. Tatayo na sana ako nong napaupo ulit ako pero hindi na sa sofa kundi sa kandungan niya dahil sa paghila niya

"Let me hold you for a while Sweetie. I miss you so much." nilingon ko ito.

"Tart, may problema ba?" tanong ko. Nakaramdam ako ng kakaiba sa kaniya. Malambing siyang tao, pero iba ang nararamdaman ko ngayon.

"Nothing Sweetie namiss lang kita. Wala na kasi tayong time sa isa't-isa." humarap ako sa kanya. Hinalikan ko siya sa labi.

"Are you sure?" naniniguro pang tanong ko. Tumango naman ito na parang pagod na pagod saka niya isinubsob ang mukha niya sa leeg ko.

"Sweetie, I love you. Huwag mong kakalimutan yan kahit ano pang mangyari okay." Napatitig ako sa kaniya. Alam ko may mali, pero alam kong kayang-kaya niya itong resolbahin.

"Sweetie?"

"Hmmmn,"

"Let's get married." tatayo na sana ulit ako pero mas hinigpitan niya ang hawak yakap niya.

"Why?" yun lang ang namutawi sa labi ko.

"Because I want you to be by my side every day. And I want you to be my wife and a mother of my child. I want to see the one I love first thing in the morning everyday." Nginitian ko ito.

"Hindi ka naman nagmamadali niyan mister Martin?" Medyo inangat niya ang tingin niya sa akin.

"Hindi, pero baka di ko na kayang mag-antay na maikasal tayo kung aantayin natin ang right time." saka siya sumubsob ulit.

"Hindi ka naman siguro mamamatay Tart, kaya madami pang pagkakataon para diyan." sagot ko.

"Sweetie, don't you know that I am horny right now and I want to take you. Make love to you..." mabilis akong tumayo ngunit hindi ako makaalis dahil sa higpit ng yakap niya kaya napaupo nalang ulit ako sa kandungan niya. Doon ko naramdaman ang matigas na bagay sa kanyang gitna.What the, I know na malaki ito dahil hindi lang minsan ko siyang nakita na nakaboxer lang pero hindi ko akalaing may mas ilalaki pa pala.

"Feel that?" tumango ako Nanuyo ang lalamunan ko.

"Eh Raf, pakawalan mo muna ako." natawa ito...

"Don't you worry. I will not force you Sweetie." Pagkatapos niyang sabihin iyon ay hinalikan niya ako sa labi.

"I respect you Camille, and I am willing to wait because I love you so much." saka niya ako ulit dinampian ng magaan na halik sa labi.

"Go now, fix your self. And don't wear something seductive next time that shows your cleavage okay." Napatingin ako sa dibdib ko. Oh my God, kaya ba ganun nalang ang reaction ng katawan niya dahil nakabukad pala ang butones sa tapat ng dibdib ko.? Gosh, nakakahiya. Baka sabihin niyang inaakit ko siya.

---------------

Ralf Pov

"Good evening mom, dad?" bati ko sa kanila.

"Good evening po Mommy, daddy" Napangiti ako.

"Good evening din mga anak." humalik si Camille dito. Dumiretso din naman kami agad sa dining.

"Mom anong okasyon ngayon." tanong ko.

"This is the date when Camille saved you and the date when you bring her here." Mabilis akong napatingin sa kalendaryo. Oh s**t, I forgot.

"Salamat po." sambit naman ng dalaga.

"Ismael, when will you two get married." Iinom na sana ng tubig si Camille nong nagtanong ang Dad na dahilan ng pagkasamid niya. Agad naman akong umalalay sa kanya.

"Hindi pa po namin napag-uusapan yan." Si Camille din ang sumagot. Napatingin ako kay mom na parang gustong magtanong nang "why?"

"Soon dad, kapag ready na si Camille."Sagot ko.

"Aba eh bilisan niyo. Hindi na kayo bumabata. Kilos-kilos din." wika ni mommy.

"Hindi na din kami bumabata Ismael gusto na din naming makita ang magiging apo namin." singit din ni Dad.

"Huwag po kayong mag-alala kukunin namin si Hash para may makasama kayo dito." segunda ko.

"Son, hindi namin kayo minamadali pero kung ayaw niyo pa talaga wala kaming magagawa." Lumungkot ang mukha nilang dalawa. Nagkatinginan din kami ni Camille. Hindi ko inaasahan ang naging sagot niya.

"Kung papahintulutan niyo po sana Mommy, Daddy eh sa Pilipinas po sana kami maikasal." nabitin sa ere ang kutsarang isusubo ko sana. Lahat kami napatingin sa kaniya na parang hindi kapanipaniwala ang binitawan niyang salita.

"Are you proposing to me?" paniniguro ko. Inabot niya ang palasingsingan niya sa akin.

"No, I am just helping you. Ang bagal mo kasi." sabi niya.

"But I ask you just an hour ago." I insist.

"Yeah, but your parents are right. We are no longer a kids." Ako pa ang mabagal? And seriously, siya ang nagpropose sa akin?

"Hmmnnn," inilapit niya ulit ang palasingsingan niya sa akin. Hindi naman makapaniwala ang aking magulang.

"Ismael, do you have a ring?" Is this true?Sa hapag-kainan talaga?

"Hey son, where is your ring?" ulit ni mommy.

"Here take this for---" pinutol ko na ito.

"No need dad, wait for me." Agad kong tinakbo ang kotse ko. I am planning to propose to her that's why I already bought our ring. But the thing is, hindi ko akalaing uunahan niya ako. She is really amazing.

Bumalik din ako agad. Lumuhod ako sa harap niya.

"Camille, my Sweetie..." tinaasan niya ako ng kilay.

"Are you willing to spend the rest of your life, be the mother of my child and to be my other half?" maluha-luha kong wika.

"Yes, no doubt Tart. I am willing to be your wife." isinuot ko ang singsing sa daliri nito. Niyakap at siniil ng halik...

"Sweetheart, ikakasal na ang anak natin..." niyakap kami ng aking magulang.

"Thank you mom, dad for supporting us. I promised, I will not hurt Camille."