Nang marinig ang kanyang sinabi ay wala na akong sinayang na sandali at tumakbo palapit sa kanya, tinanggap nya ako ng bukas ang mga braso at niyakap ng mahigpit.
Hindi ko na napigilan na mapaiyak dahil sa saya, namiss ko talaga sya ng sobra. Hindi ko alam kung gaano kami katagal na magkayakap pero napabitaw ako dahil sa gulat ng biglang may yumakap sa aming binti.
"Hey Buddy, namiss mo ba si Daddy?" masaya pang tanong ni Dylan at binuhat ang aming anak. Sumagot naman si deden at nakangiting yumakap pa sa daddy nya.
Hinalikan namn ng ilang ulit ni Dylana ang buhok nito at ibinaba.
"Buddy, manuod ka muna sa sala, " utos pa nito sa anak at masigla namang sumunod si deden dito.
Nakaramdam ako ng kaunting pagkailang ng kami na lang ang naiwan sa loob ng kusina. Napayuko ako dahil sa hiya,
