Nakaramdam ng matinding pagkalibang si Celeste nang makita ang pagkalito sa wangis ng dalagang si Madison. Kanina pa tapos ang kanilang pag-uusap ngunit nanatiling lutang at naka-upo sa kanyang harapan ang anak ni Westor.
“Are you alright?” usisa niya at nilapagan ito ng baso na may lamang serbesa sa mesa. “Alam mo bang nakakatulong ang pag-inom sa pagiisip - “
Hindi pa natatapos ang kanyang pagsasalita nang agawin nito mula sa kanyang kamay ang bote at tunggain ito hanggang maubos ang serbesang nakapaloob dito. Naghatid ng ‘di makapaniwalang halakhak sa lalamunan ni Celeste ang ginawi ng dilag.
“Okay, I take it back.” Ini-angat niya ang kanyang mga palad sa hangin.
“What?” kunot-noong tanong nito.
“Mas nagiging malinaw na anak ka nga ni Westor.” pabirong w
