Blessica's POV
Kung akala ko'y tapos na ang kamalasan ko, hindi ko alam na sumunod pa pala dito sa 'kin sa Baguio!
''P-puwede ba kitang tabihan?'' usal niya, habang nakatingin pa rin ako sa kaniyang balikat kung saan marahil tumama ang bato.
''S-sige, o-okay ka lang ba?''
''Ako? Oo, okay naman ako. Mabuti at maliit na bato lang ang naisipan mong ihagis, haha,''
Halos wala nang talab ang malamig na hangin sa 'kin, binalot na ako ng matinding kaba dahil sa pagbato sa kaniya!
''Mukhang wala kang kasama, a-ayos ka lang ba?'' pag-aalala niyang tanong at napatingin sa kahon ng macaron sa katabi ko.
Walang lumabas na kahit anong salita sa labi ko, kundi ang ngumiti lang ng pilit sa kaniya.
''Mukhang wala kang kasama, dapat hindi ka lumalabas ng mag-isa, anong oras na rin oh,''
''G-gusto
