LUNA | CUARENTA Y QUATRO
LUNA busied herself by treating the wound of Sebastian. Since he doesn’t want to go to the hospital, she had no choice but to give him a treatment he could bear.
Binuhos niya ang mainit na tubig mula sa thermos sa isang palanggana. Sapat ang init niyon para hawakan ng kamay niya iyon.
Pagpasok niya sa ginagamit nilang kwarto, binaba niya ang palanggana sa maliit na mesa na nasa tabi ng papag. Tinuon niya ang atensyon kay Sebastian. Nakahiga ito sa papag at pikit ang mga mata. Hindi nawala ang pagkakunot ng noo nito mula nang makauwi sila.
“Seb?”
Without opening his eyes, he hummed.
She sighed. “You need to take off your clothes so that I can clean you and your wound. You must wear a neat shirt,” she said. “Kaya mo ba?”
“Yeah,” sagot nito. Minulat nito ang
