KABANATA 28
“S-Senyorito...” aawatin ko sana pero iyon na lang ang nakayanan kong sabihin saka ako pumikit nang mariin. Nasisilaw yata ako sa katawan niyang hubad sa pang-itaas, hindi ako sanay na wala siyang suot kagaya ng ngayon!
Nakaka-ilang!
“Yes?”
Idinilat ko agad ang mga mata ko at nakitang lumapit lang pala siya para amuyin ang pagkain na bitbit ko sa plato sa may tray. Nakatayo siya sa harapan ko at nakalapit nang husto ang mukha sa ‘kin pero nakatutok ang tingin sa pagkain, inaamoy ito at tinitignan sa malapitan.
Hilaw na ngumiti ako saka umiling. “Good... good morning...” mautal-utal pa na palusot ko na lang.
“Good morning.” Bati niya na may multo ng ngisi sa mga labi saka nagbaba ulit ng tingin, hindi nag-aalis ng malapit na distansya sa ‘kin pero nakatuon ang atensyon sa
