KABANATA 27
UMUGONG sa buong lugar ng Hermosa ang balita patungkol sa gulo kagabi kaya naman umagang-umaga pa lang ay halos magkumpulan na ang mga tsismosa naming kapitbahay sa labas ng bahay namin mismo. Kausap nila si Nanay at Tatay, pinipiga ang mga magulang ko sa tsismis.
Napakamot ako ng ulo habang nasa bibig pa ang sipilyo, sa totoo lang kanina pa ‘ko ginigising ng nanay ko at hindi ko gets kung bakit, siguro dahil diyan.
Nag-ayos ako ng sarili matapos maligo at good mood na nag-ipit ng buhok sa isang ponytail. Nadaan ako sa malaki naming salamin sa pader kaya naman humakbang ulit ako paatras para tignan ang sarili roon.
“Bakit ka ba nakangiti!” Saway ko sa sarili ko roon at mabilis na inalis ang ngiti. “Pero kasi... ang gwapo ng senyorito kagabi...” mahinang dagdag ko sa sarili
