KABANATA 36
TINGIN ko ay pulang-pula na ang mga pisngi ko mula pa kaninang lumabas kami ng bahay namin hanggang sa makapasok ng sasakyan ni Senyorito Raphael. Kanina pa kasi nag-iinit ang pareho kong mga pisngi at hindi naman ako mapakali.
Hindi ko nga alam kung dahil ba sa pagka-ilang, ang daming mga matang nakaabang kanina at nakikiusyoso, o dahil ba sa mga huling salitang narinig ko na binitiwan niya sa harapan mismo ng mga magulang ko.
Dahil do’n nakuha niya tuloy lalo ang loob ng nanay ko. Nakakaloka, seryoso kaya ‘yon?!
“Pasensya na hindi ako nakapagsabi na pupunta ako sa inyo, ang laki palang abala nito sa ‘yo.” Ani niya habang minamaneho ang sasakyan patungo sa sinasabing coffee shop sa kabilang bayan.
Iniisip ko pa kung KKB? May dala naman akong pera pero gaano kaya kamahal a
